Ο Πολίτης στην Δημοκρατία
Ενεργός πολίτης και Δημοκρατία
Ενεργός πολίτης είναι ο πολίτης της Δημοκρατίας που συμμετέχει ενεργά στην εξουσία και στα κοινά.
Αλλά η λέξη έχει και ευρύτερη έννοια, οπότε ακόμη και ένα υπήκοος μπορεί να λέγεται ενεργός πολίτης αν και ζει σε μια κατ' επίφαση Δημοκρατία ή ψευδοδημοκρατία, όπως αυτή της σύγχρονης εποχής.
Ένας πολίτης που δραστηριοποιείται εντατικά με δράσεις που οφελούν το κοινό καλό είναι ένας ενεργός πολίτης αν και δεν το κάνει αυτό σε μια Δημοκρατική χώρα ή πόλη.
Οι δυο ρόλοι του Πολίτη
Κατά την άποψη μου ο ρόλος του Πολίτη την Πόλη ή Πολιτεία είναι διττός
Μόνο ο ένας δεν κάνει κάποιον πολίτη στην ολοκληρωμένη του έννοια, όπως τον εννοούσαν τουλάχιστον ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης σύμφωνα με την κατανόηση μου.
Επίσης η ζωή στην Πόλη έχει ως αρχές και αξίες την Αλήθεια, την Ενότητα, την Ισότητα, την Δικαιοσύνη, την Αγάπη, την Προσφορά, την Αλληλεγγύη, την Σύνεση, το Θάρρος (ανδρεία) την Σωφροσύνη και την Αρετή γενικότερα
1. Η άμεση συμμετοχή στα κοινά
Ο πολίτης στην Δημοκρατία έχει άμεση συνεχή συμμετοχή στα αξιώματα και στις αποφάσεις,
Ο πολίτης λειτουργεί με γνώμονα το όφελος της Πόλης (του Συνόλου) και όχι το ιδιωτικό του όφελος (ιδιώτης, ιδιωτεία).
Το ατομικό όφελος ικανοποιείται μέσα από την υπηρεσία του καλού της Πόλης, δηλαδή, του συνόλου,. γεγονός που δημιουργεί ενότητα και αρμονική συμβίωση στα μέλη της πόλης καθώς και σταθερότητα και δύναμη.
Για τους πολίτες προέχει το εμείς απο το εγώ.
Αυτό είναι ταυτόχρονα αυτοσκοπός αλλά και μέσο να επιτευχθεί ο δεύτερος και κυριότερος σκοπός του Πολίτη στην Πόλη, η τελειοποίηση των αρετών και η ολοκλήρωση του ως άνθρωπος. Να γίνει ο άνθρωπος σοφός, φωτισμένος, θεάνθρωπος.
2. Ο φιλοσοφικός αυτογνωσιακός βίος
Ο πολίτης ακολουθεί μια αυτογνωσιακή και φιλοσοφική Ζωή (πνευματική με χριστιανικούς όρους) με σκοπό να αναπτύξει την Αρετή και να φτάσει στην Ολοκλήρωση (Φώτιση, Θέωση, Ενδελέχεια κατά ταν Αριστοτέλη.
Ο Πλάτωνας βέβαια θεωρούσε την Αριστοκρατία ως ανώτερη της Δημοκρατίας (συμφωνώ μαζί του) καθώς οι άριστοι (φιλόσοφοι, σοφοί, ενάρετοι) λόγω της τελειότητας στις αρετές μπορούν να διοικήσουν την πόλη με Σοφία και δικαιοσύνη.
Η αριστοκρατία μη εφαρμόσιμη
Στο παρόν όμως επίπεδο εξέλιξης των ανθρώπου η αριστοκρατία είναι πρακτικά αδύνατο να εφαρμοστεί. Δεν είναι του παρόντος να το εξηγήσω.
Η Πόλις είναι κατά βάση πεδίο εκπαίδευσης στην φιλοσοφία (πνευματικότητα, αυτογνωσία)
Η πόλις δεν είναι απλώς ένας τόπος όπου μοιραζόμαστε ισότιμα τον πλούτο και την εξουσία, αλλά ένας τόπος εσωτερικού αγώνα, για να τελειοποιηθεί ο άνθρωπος στην Αρετή (παιδεία ) και να διευρύνει και να αφυπνίσει την συνείδηση.
Δηλαδή ο άνθρωπος μέσα απο την τελειοποίηση στις αρετές να καταστεί ικανός να συνειδητοποιήσει την Ύψιστη Αρχή της Ζωής (Υπέρτατο Εν, Αλήθεια, Αγαθό, Θεός) που είναι η αθάνατη φύση.μέσα του, και την ενότητα των πάντων, ορατών και αοράτων, έμψυχων και άψυχων.
Ο γενικός στόχος της πόλης, (Πολιτείας). είναι η πολιτεία να αντανακλά την ουράνια αρμονία και την Υπέρταση Συνείδηση σε αυτόν τον τρισδιάστατο κόσμο.