Ο πόλεμος είναι (και) εδώ - Δημήτρης Μηλάκας

Ο πόλεμος είναι (και) εδώ
(Τα σύνορα χαράσσονται με αίμα)
Δημήτρης Μηλάκας

 Η τρομοκρατική κτηνωδία στο Παρίσι, δεν είναι τίποτε περισσότερο από την προσπάθεια «μεταφοράς» του πολέμου που διεξάγεται με αγριότητα στη Συρία εδώ και κάποια χρόνια.

Πρόκειται, θα μπορούσε κάποιος να πει για μια «πολεμική» επιχείρηση στα μετόπισθεν του «εχθρού». Γιατί η Γαλλία (και γενικότερα η Ευρώπη) είναι, βλέποντας τα πράγματα από την πλευρά του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους, ένας από τους εχθρούς.

Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι η Γαλλία πρόθυμα ανέλαβε το βάρος της ευθύνης που συνεπάγεται η συμμαχική της σχέση με τις ΗΠΑ και στις πολεμικές επιχειρήσεις κατά τις Λιβύης και κατά του Ισλαμικού κράτους στα εδάφη της Συρίας και του (πρώην) Ιράκ. 

Μάλιστα τις επόμενες μέρες είναι προγραμματισμένο να αποπλεύσει για την περιοχή της Μέσης Ανατολής το γαλλικό αεροπλανοφόρο Σαρλ Ντεγκόλ προκειμένου να κλιμακωθούν οι αεροπορικές επιδρομές κατά στόχων του Ισλαμικού κράτους.

Κάτι που επίσης δεν πρέπει να μας διαφεύγει είναι ότι κατά του Ισλαμικού κράτους επιχειρούν, εδώ και μερικές βδομάδες, ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις γεγονός που δεν πρέπει να είναι άσχετο με την κατάρριψη του ρωσικού επιβατικού αεροπλάνου πάνω από τη χερσόνησο του Σινά…

Μαριονέτες και ανεξέλεγκτοι 

Η κλιμάκωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά του μεσαιωνικού Ισλαμικού Κράτους, θα πρέπει να υπογραμμιστεί πως ξεκίνησε μετά την συμφωνία ΗΠΑ- Ιράν για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης. Μετά από αυτήν τη συμφωνία, όλα είναι έτοιμα για να υπάρξει μια τελική διευθέτηση στο πόλεμο στη Συρία, καθώς οι δύο πραγματικοί αντιμαχόμενοι (ΗΠΑ- ΙΡΑΝ) τα βρήκαν.

Για να προκύψουν- ωστόσο- και οι τελικές διευθετήσεις θα πρέπει να ελεγχθούν και οι «αντιπρόσωποι» μέσω των οποίων οι δύο πλευρές πολεμούσαν τα δυο τρία τελευταία χρόνια: από την μία η Τεχεράνη (μαζί με την Μόσχα) έχουν αναλάβει να καθοδηγήσουν τον πρόεδρο Ασαντ και οι Αμερικανοί τις δικές τους μαριονέτες: την λεγόμενη συριακή αντιπολίτευση και τους Κούρδους. 

Στο παιχνίδι αυτό ωστόσο, υπάρχει και ο ανεξέλεγκτος παράγοντας, το λεγόμενο ισλαμικό κράτος, που εμφανίστηκε τελικά στην περιοχή—υποβοηθούμενο και από τις μυστικές υπηρεσίες της δύσης-- ως «αναγκαιότητα» για να καλύψει το κενό της καταστροφής  και τις διάλυσης δύο χωρών: του Ιράκ και της Συρίας.

Υπό αυτήν την έννοια η καλά οργανωμένη  τρομοκρατική επίθεση στο Παρίσι αποτελεί μια προσπάθεια «απάντησης» του Ισλαμικού Κράτους στις αναμενόμενες τελικές διευθετήσεις στη Συρία, οι οποίες συνεπάγονται αλλαγές στο χάρτη:

• Μια ζώνη στο βόρειο τμήμα της Συρίας με πρόσβαση στη Μεσόγειο προορίζεται ως δώρο στο κρουδικό κράτος – προτεκτοράτο των ΗΠΑ. Κάτι που εκτός των άλλων ενοχλεί σφόδρα την Αγκυρα.
  
  Εδώ αξίζει να σημειώσουμε ότι η κυβέρνηση Ερντογάν υπόσχεται στους Ευρωπαίους τον απόλυτο έλεγχο της ροής τη μετανάστευσης αρκεί ο τουρκικός στρατός να καταλάβει και να ελέγξει την εν λόγω ζώνη όπου οι πρόσφυγες θα διαβιούν υπό την ασφάλεια των τουρκικών όπλων και θα αναμένουν την ανάπτυξη που θα προκύψει από την ανοικοδόμηση που θα αναλάβουν να διεκπεραιώσουν (και) τουρκικές εταιρίες. Πρόκειται- προφανώς- για μια επιδίωξη που προσκρούει σε αμερικανικούς (και ρωσικούς) τοίχους…
• Μια περιοχή η οποία θα περιλαμβάνει και την Ταρσό- το μόνο λιμάνι που έχει πρόσβαση ο Ρωσικός στόλος στη Μεσόγειο, θα αποτελέσει το απομεινάρι του Συριακού καθεστώτος του Ασαντ – είτε αυτός παραμείνει είτε όχι στην εξουσία

Αυτές οι αλλαγές στο χάρτη, οι οποίες θα διαμορφώσουν την νέα κατάσταση στην περιοχή, χαράσσονται με το αίμα των εκατομμυρίων ανθρώπων που όλα αυτά τα χρόνια ζουν μέσα στον πόλεμο και τελικά όσοι από αυτούς μπορούν και έχουν τη δύναμη και τη δυνατότητα παίρνουν το δρόμο της προσφυγιάς.

Συνεχής πόλεμος

Μας διαφεύγει—γιατί έχουμε την τάση να λησμονούμε—ότι από την 11^η Σεπτεμβρίου του 2001 και με αφορμή  την επίθεση τρομοκρατών σε αμερικανικό έδαφος έχει κηρυχτεί ένας (ασύμμετρος) πόλεμος κατά του «κακού». Το «κακό» προσδιορίστηκε με σαφήνεια από την Ουάσιγκτον: Αφγανιστάν - Ιράκ- Ιράν- Λιβύη- Β. Κορέα. Κάτι που επίσης ξεκαθάρισαν οι Αμερικανοί από την πρώτη στιγμή και προς κάθε κατεύθυνση ήταν: όποιος δεν είναι μαζί τους, είναι εναντίον τους. Έκτοτε τα κράτη  (και οι λαοί) της Δύσης σύρονται- συμμετέχουν ή απαθώς παρακολουθούν  και υφίστανται την κοσμογονία των οδυνηρών αλλαγών που συνεπάγεται ο (κάθε) πόλεμος.

Μέσα σ αυτήν την τελευταία δεκαπενταετία του παγκόσμιου ασύμμετρου πολέμου παρακολούθησε η ανθρωπότητα:

• Τη διάλυση δύο κρατών (Ιράκ- Λιβύη)
• Την μόνιμη κατοχή του Αφγανιστάν
• Την διάχυση του πολέμου στον περίγυρο αυτών των κρατών (Συρία, Υεμένη, ανατολικά στην Αφρική)

Τα σύνορα χαράσσονται με αίμα

Οι ευημερούντες (σε σχέση με τους ανθρώπους που τους έλαχε να ζουν στις χώρες- πεδία μαχών) Ευρωπαίοι  μέχρι πρόσφατα είχαν μια εικόνα του πολέμου μόνο από τις τηλεοπτικές εικόνες. Μόλις τον τελευταίο χρόνο άρχισαν να συνειδητοποιούν τι  ακριβώς σημαίνει πόλεμος: καταστροφή, θάνατος, προσφυγιά. Τα εκατομμύρια των ανθρώπων που συνωστίζονται στα ευρωπαικά σύνορα και παίζουν τη ζωή τους και τη ζωή των παιδιών τους κορώνα γράμματα για να τα διαβούν μας υπενθυμίζουν ότι οι συνέπειες ενός πολέμου αφορούν όλους όσους και με όποιον τρόπο συμμετέχουν: επιτιθέμενους- αμυνόμενους, νικητές- ηττημένους, ένοπλους –άμαχους.

Ευρωπαϊκή διάλυση

 Βρισκόμαστε, λοιπόν, στο σημείο όπου η Ευρώπη και οι Ευρωπαίοι συνειδητοποιούν με την τρομακτική ροή των προσφύγων και την τρομοκρατική επίθεση στο Παρίσι, ότι οι πόλεμοι έχουν οδυνηρές συνέπειες (ακόμη και για τους νικητές) και πως τα σύνορα χαράσσονται με αίμα, όχι απαραίτητα μόνο των ηττημένων.

Κάτι, επίσης, που με οδύνη συνειδητοποιούν οι Ευρωπαίοι είναι ότι η περίφημη «ενοποίησή» τους δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια εμπορική- οικονομική ένωση που λειτουργεί μάλιστα όπως ειδικά εδώ στην Ελλάδα βιώνουμε, υπέρ των ισχυρότερων και σε βάρος των ασθενέστερων. Η  απουσία κοινής εξωτερικής- αμυντικής πολιτικής (δηλαδή υπέρ ενός κοινού οράματος για τη θέση σου στον κόσμο που μπορείς να το υπερασπιστείς) αποκαλύπτει την ευρωπαϊκή γύμνια και την αδυναμία της Ενωσης  να αντιμετωπίσει τις παγκόσμιες προκλήσεις.

Έτσι, παρακολουθούμε τη Γερμανία να προσπαθεί να περισώσει την οικονομική της πρωτοκαθεδρία, τη Γαλλία να διεκδικεί το ρόλο του «δεκανέα» στις αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις και τις υπόλοιπες χώρες να ορθώνουν φράκτες μπας και ανακόψουν την ροή των εκατομμυρίων ανθρώπων που προσπαθούν να διαφύγουν από τα πεδία των μαχών, του θανάτου και της πείνας.

Η Ελληνική «αποθήκη»

Μέσα σ αυτήν την κοσμογονία η Ελλάδα αποτελεί βασική πύλη εισόδου του προσφυγικού ρεύματος το οποίο θα συνεχίσει να ρέει αμείωτο όσο οι άνθρωποι αδυνατούν να επιβιώσουν στους φλεγόμενους τόπους τους. Μετά και από το τρομοκρατικό χτύπημα στο Παρίσι, η τάση περιχαράκωσης των συνόρων των ευρωπαικών χωρών αναμένεται να ενισχυθεί και να πολλαπλασιαστούν οι «φράχτες» με στόχο τον περιορισμό της μεταναστευτικής ροής.

Σε μια Ευρωπαική Ενωση  αδύναμη να εκπονήσει μια κοινή στρατηγική για την εξωτερική της πολιτική και την άμυνα κάθε χώρα μέλος επιχειρεί να διασφαλίσει με όποιον τρόπο μπορεί τα βασικά του συμφέροντα. Στην προκειμένη περίπτωση, η Ελλάδα, που δεν είναι σε θέση να ορίσει ούτε το ύψος του ΦΠΑ, αναρωτιέται κάποιος πως μπορεί να αποφύγει να μετατραπεί σε «αποθήκη» των εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων που θα συνεχίσουν να αναζητούν τρόπους να περάσουν τους φράκτες προς την ευρωπαϊκή «ασφάλεια» και «ευημερία»…

ΠΗΓΗ: http://www.topontiki.gr/article/149581/o-polemos-einai-kai-edo

Η Μεγάλη Μάχη που δίνει η Ρωσσία - του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

Η Μεγάλη Μάχη που δίνει η Ρωσσία

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

Σήμερα, η ταυτόχρονη επίθεση του νεοταξικού αμερικανο-ευρωενωσιακού άξονα κατά της Ελλάδας και της Ρωσσίας, οικονομικά και στρατιωτικά, θυμίζει εν πολλοίς την γεωγραφία του «Πολέμου των Πολιτισμών» στην εκδοχή του Σάμιουελ Χάντιγκτον και την στοχοποίηση του «ορθόδοξου τόξου» κατ’ αυτήν.

Εχει γίνει αισθητό, λέει ο Paul Graig Roberts, o πρώην υφυπουργός Οικονομικών επί Ρήγκαν, ότι ισχυρά κέντρα στο Πεντάγωνο και στο Στέητ Ντηπάρτμεντ, ασπάζονται αυτή την θέση  και διακατέχονται από την ρεβανσιστική μανία να δώσουν ένα "σκληρό μάθημα" στην Ρωσσία που ...είχε το θράσος να σηκώσει το ανάστημα απέναντι στην προέλαση του 4ου Ράιχ των Γκλομπαλιστών.

Η νέα αυτή τυχοδιωκτική στάση της Δύσης, από τον Λευκό Οίκο μέχρι το Βερολίνο, έγκειται στον φόβο της υπερεθνικής, νεοταξικής, ελίτ ότι το χρονοδιάγραμμα των σχεδιασμών της έχει ανατραπεί από την αντίσταση των λαών στην Ευρώπη και την Μέση Ανατολή και κινδυνεύει να εκτροχιαστεί εντελώς, αν ισχυροποιηθούν περαιτέρω τα αντιτιθέμενα σ’ αυτούς κέντρα ισχύος όπως η Ρωσσία, το Ιράν, ο ευρωπαϊκός Νότος κ.ά.

Στα πλαίσια αυτά, εξελίσσεται ένας σκληρός γύρος οικονομικών πιέσεων με τις απαιτήσεις της τρόϊκας στην Ελλάδα και τις κυρώσεις που πλήττουν το ρούβλι στην Ρωσσία, αλλά και στρατιωτικών απειλών στην Κριμαία και το Αιγαίο.

Τι θέλουν τα δυτικά αρπακτικά και οι στρατοκράτες του ΝΑΤΟ;

α) Να κρατήσουν υπόδουλη στον άξονά τους την Ελλάδα, μη αφήνοντάς της περιθώρια εναλλακτικής εθνικής και εξωτερικής πολιτικής με νέες συμμαχίες.

β) Να εμποδίσουν την Ρωσσία να αναδειχθεί στον ισχυρό, ανεξάρτητο πόλο που θα συσπειρώσει και θα οργανώσει την παγκόσμια αντίσταση των λαών απέναντι στον πλανητικό φασισμό και στην ερεβόφρονη, οργουελική εξουσία του.

Ο κόσμος βρίσκεται σε ένα επικίνδυνο σταυροδρόμι. Οι Ρώσσοι το γνωρίζουν αυτό και είναι φανερό από τις κινήσεις του τελευταίου τριμήνου ότι η ρωσσική πολεμική μηχανή έχει αναπτυχθεί και είναι σε ετοιμότητα για αποφασιστικό χτύπημα σε κάθε πρόκληση της Δύσης.

Πετρέλαια, ρούβλια και ... ΣΥΡΙΖΑ

Η σημερινή κατάσταση μετά την ουκρανική σύγκρουση, η οποία κάθε άλλο παρά εκτονώνεται, συγκρίνεται με ένα νέο «τείχος του Βερολίνου» που οδήγησε στον διχασμό της Ευρώπης και του κόσμου, όπως δήλωσε ο ίδιος ο Βλαντίμιρ Πούτιν κατά την καθιερωμένη, ετήσια, συνέντευξη Τύπου που έδωσε στα μέσα Δεκεμβρίου στο Κρεμλίνο. 

Επικρίνοντας την στάση της Δύσης, ο Ρώσσος πρόεδρος άσκησε δριμεία κριτική στην αμερικανο-γερμανική επιθετικότητα λέγοντας χαρακτηριστικά ότι φέρονται σαν «αυτοκρατορία» με έπαρση νικητών απέναντι σε «υποτελείς» που πρέπει να υπακούσουν.

Προς επίρρωση της διαπίστωσης του Πούτιν, λιγες ημέρες μετά,  ήρθε το γερμανικό Der Spiegel να προειδοποιήσει τους «υποτελείς» ότι, αν «το ρωσσικό πρόβλημα εξαπλωθεί και σε άλλες χώρες» και «στην Ελλάδα έρθουν οι λάθος άνθρωποι στην εξουσία», εννοώντας βέβαια τον ΣΥΡΙΖΑ, θα υπάρξει αναταραχή και νέα παγκόσμια κρίση... Είχε προηγηθεί μια άλλη, τεράστιας σημασίας, πρόκληση των ΗΠΑ για την οποία υπήρξε απόλυτη αποσιώπηση από τα εταιρικά ΜΜΕ.

Πρόκειται για την υιοθέτηση ενός σημαντικού νομοθετικού πλαισίου από την Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ στις 4 Δεκεμβρίου (H. Res. 758)  που είναι ένα ντε φάκτο «πράσινο φως» για τη νέα παγκόσμια σύρραξη.

Δίνει στον Αμερικανό πρόεδρο και διοικητή των ενόπλων δυνάμεων την άδεια να ξεκινήσει, χωρίς την έγκριση του Κογκρέσσου, την διαδικασία στρατιωτικής σύγκρουσης με την Ρωσσία

Απαντώντας σε μια, σχετική με την πολεμική περιρρέουσα ατμόσφαιρα, ερώτηση του John Simpson από το BBC, ο Πούτιν είπε ότι το μόνο πράγμα που έκανε έως τώρα η Ρωσσία είναι να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της· δεν επιτίθεται σε κανένα, δεν έχει παρά μόνο δύο στρατιωτικές βάσεις στο εξωτερικό, και έχει σταματήσει τις στρατηγικές πτήσεις βομβαρδιστικών από τις αρχές της δεκαετίας του ’90.

Αντιθέτως, οι ΗΠΑ, κατά παραβίαση των διεθνών συμφωνιών, συνεχίζουν τις πτήσεις αεροσκαφών με πυρηνικές κεφαλές, έχουν στρατιωτικές βάσεις σε ολόκληρο τον κόσμο και ο προϋπολογισμός του Πενταγώνου είναι δεκαπλάσιος από αυτόν της Ρωσσίας. «Ποιος είναι ο επιθετικός; Εμείς; Είναι αυτό λογικό;», τόνισε ο Πούτιν. «ΟΙ ΗΠΑ αναπτύσσουν τους αντιβαλλιστικούς πυραύλους τους στην Ευρώπη γύρω στα σύνορά μας και εμείς είμαστε αυτοί που επιδιώκουμε επιθετική πολιτική;», κατέληξε ο Πούτιν χειροκροτούμενος.

Βλέπουμε την ιστορία να επαναλαμβάνεται, όπως παρατηρεί ο αναλυτήςJames Petras, καθηγητής στο Binghamton University της Νέας Υόρκης. Ο ιδεολογικός πυρήνας της αμερικανο-γερμανικής ιμπεριαλιστικής επέκτασης και κατάκτησης στην Ευρώπη και τον Καύκασο είναι η «Ρωσσική Απειλή», ακριβώς όπως ο ίδιος λόγος χρησιμοποιήθηκε για να δικαιολογήσει, από την ναζιστική Γερμανία, την κατάκτηση και κατοχή της Ελλάδας, των Βαλκανίων, της Ανατολικής Ευρώπης και των Βαλτικών χωρών, με την βοήθεια των ντόπιων συνεργατών των Ναζί, πριν από 73 χρόνια, σημειώνει ο συγγραφέας. [James Petras, The Rise of German Imperialism and the Phony «Russian Threat», www.informationclearinghouse.info, 08/12/2014].

Το κεντρικό μιλιταριστικό κίνητρο των Ναζί, το οποίο ανέλαβαν να υλοποιήσουν τα δύο τρίτα από τα επίλεκτα στρατεύματά τους, έβλεπε ανατολικά με στόχο την κατάκτηση και την καταστροφή της Ρωσσίας.

Μεταπολεμικά, ιδιαίτερα στα τέλη της δεκαετίας του ’60, η Γερμανία επανέκτησε την οικονομική πρωτοκαθεδρία της στην Ευρώπη, επωφελούμενη από την αμερικανονατοϊκή υπονόμευση και περικύκλωση της Ρωσσίας, της Ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανικών κρατών.

Μετά την πτώση του τείχους και την ένωση των δύο γερμανικών κρατών, η άνοδος της γερμανικής ισχύος  σε παγκόσμια κλίμακα δεν θα συνέβαινε ποτέ, αν το καθεστώς της Βόννης δεν είχε λεηλατήσει τα εργοστάσια, τις παραγωγικές φάρμες και, το πιο σημαντικό, τις ρωσσικές και ανατολικοευρωπαϊκές αγορές, μαζί με αρκετά εκατομμύρια εξειδικευμένους μηχανικούς, εργάτες και τεχνικούς.

Η γερμανική πολιτικο-οικονομική επέκταση μέσω των «λαϊκών εξεγέρσεων» συνοδεύτηκε σύντομα από την αμερικανική και νατοϊκή στρατιωτική επιθετικότητα –που πυροδοτήθηκε από αποσχιστικά κινήματα και στρατιωτικά πραξικοπήματα όπως στην Γιουγκοσλαβία και την Ουκρανία.

Καθένα από αυτά τα κέντρα εξουσίας, η Γερμανία και η ΗΠΑ, συμμερίζονταν την κοινή αναζήτηση μιας «νέας τάξης πραγμάτων», βασισμένης σε μια μονοπολική στρατιωτική υπεροχή και στην επιβολή της βάρβαρης νεοφιλελεύθερης πολιτικής του «Σοκ και Δέος».

Η μετατροπή της Ρωσσίας σε «failed state», παραδομένο στους ολιγάρχες, τους γκάνγκστερς και τους δυτικο-δωσίλογους που ακολούθησε την πτώση της ΕΣΣΔ –κάτι ανάλογο με αυτό που γίνεται στην Ελλάδα μετά το ΔΝΤ και την τρόϊκα-, δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει την καταστροφή που επιδίωκαν γιατί τους σταμάτησε η «απρόοπτη άνοδος του Βλαντίμιρ Πούτιν» στην εξουσία.

Ο Πούτιν με την έμπιστη ομάδα του αποδυνάμωσε τους ολιγάρχες, ξαναζωντάνεψε και αποκατέστησε την κρατική εξουσία και την οικονομική, βιομηχανική, επιστημονική, πνευματική και στρατιωτική ισχύ της Ρωσσίας μακριά από τα δυτικά κέντρα αποφάσεων.

Στην αρχή, ο Πούτιν, εξηγεί ο James Petras, «θεώρησε με περισσή αισιοδοξία» ότι η σταθεροποίηση μιας Ρωσσίας με ελεύθερη αγορά «θα ήταν καλοδεχούμενη από τις ΗΠΑ και την Ε.Ε.», αποδεχόμενή την, μάλιστα, σαν ισότιμο εταίρο. Αλλά, γρήγορα, έγινε απολύτως σαφές ότι οι ΗΠΑ και η Γερμανία ήθελαν να στείλουν την Ρωσσία πίσω στο καθεστώς δουλοπαροικίας της δεκαετίας του ’90, «εξοντώνοντας τους συμμάχους της, τους εμπορικούς συνεταίρους της και τα ανεξάρτητα κράτη»..., αναζητώντας νέους κλώνους του άθλιου Γιέλτσιν.

«Το όνειρο του Χίτλερ για την κατάκτηση της Ανατολής μέσω μιας μονοπολικής στρατιωτικής δύναμης έχει τώρα, υπό την Γερμανίδα πρωθυπουργό Άγγελα Μέρκελ, πάρει την μορφή της κατάκτησης “αθέατα” της Βόρειας και Κεντρικής Ευρώπης, με οικονομικό εκβιασμό των Βαλκανίων, και με βίαια πραξικοπήματα στην Ουκρανία και την Γεωργία», τονίζει χαρακτηριστικά ο James Petras.

Είναι φανερό ότι «ο λύκος κι αν εγέρασε κι άλλαξε το μαλλί του, μήτε τη γνώμη τ' άλλαξε, μήτε την κεφαλή του», ότι τα δυτικά όρνεα, που έκαναν πάνω στις στάχτες του Βυζαντίου το «διδακτορικό» τους στην αποικιοκρατία για να κουρσέψουν αργότερα ολάκερο τον πλανήτη, ακολουθούν τα ίδια βήματα απέναντι στην «Ρωσσική Απειλή». Ζούμε μια επανάληψη του ίδιου δόγματος, που χρησιμοποίησε ο Χίτλερ για να εξασφαλίσει την υποστήριξη από τους Γερμανούς καπιταλιστές, τους τραπεζίτες και τους φιλοναζί συνεργάτες πέραν του Ατλαντικού για να ανοίξει το ανατολικό μέτωπο, το 1941.

Η νεοταξική αμερικανική και γερμανική ελίτ και οι banksters πιστεύουν ότι, αν εξουδετερώσουν την Ρωσσία και τον Πούτιν, θα μπορέσουν να περικυκλώσουν την Κίνα και να εδραιώσουν την Νέα Τάξη τους στον πλανήτη.

Σαν αποτέλεσμα όλων αυτών, στις 18 Νοεμβρίου, η σημαντική απόφαση H.Res.758 που προσκομίστηκε στην Βουλή των Αντιπροσώπων περιγράφει την Ρωσσία ως «Επιθετικό Κράτος», ζητώντας στρατιωτική δράση εναντίον της.

Δεν έχουμε πλέον να κάνουμε με έναν «Ψυχρό Πόλεμο» αλλά με κάτι πολύ πιο επικίνδυνο και ανεξέλεγκτο. Καμμιά από τις εγγυήσεις της εποχής του Ψυχρού Πολέμου δεν ισχύει.

Το Δόγμα του νέου Παγκόσμιου Πολέμου - Το χρονοδιάγραμμα των εξελίξεων

Είναι γεγονός ότι τελευταία έχει επέλθει μια ρήξη στις σχέσεις Ανατολής και Δύσης, η οποία συνοδεύεται από ακραία πολεμική προπαγάνδα και τα Ηνωμένα Έθνη κάνουν πως δεν βλέπουν τα εκτεταμένα εγκλήματα πολέμου που διαπράττει η αμερικανο-νατοϊκή στρατιωτική μηχανή.

Προειδοποίηση για το ότι βρισκόμαστε πολύ κοντά σε μια επικίνδυνη κλιμάκωση της αμερικανορωσσικής σύγκρουσης είχε κάνει από πέρσι, μέσω των στηλών της εφημερίδας Financial Times, ο καθηγητής γεωπολιτικών συγκρούσεων Dennis Sandole του πανεπιστημίου George Mason των ΗΠΑ (www.ft.com, 16/8/2014).

Eίχε προηγηθεί ένα κυνικό δημοσίευμα των New York Times (13/6/2014, www.nytimes.com), με τίτλο "Τhe Lack of Major Wars May Be Hurting Economic Growth" το οποίο προσπαθεί να περάσει την αντίληψη ότι, αν η Δύση αποφασίσει να προχωρήσει σε μια νέα σύρραξη στο μοντέλο του β' παγκ. πολέμου, τότε θα ξεπεραστεί η οικονομική κρίση, θα διαγράψουν δυναμικά, έτσι, οι ΗΠΑ το Υπερ-χρέος των 3 τρις δολλαρίων που χρωστούν στην Κίνα και άλλες χώρες, θα έλθει οικονομική ανάπτυξη και στο τέλος θα επικρατήσει παγκόσμια ευημερία.

Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα των εξελίξεων που αποκάλυψε τοCentre for Research on Globalization (05/12/2014), τον Μάϊο του 2014, ο Νόμος Αποτροπής της Ρωσσικής Επιθετικότητας (RAPA) που εισήχθη στην αμερικανική Γερουσία (S 2277) νομοθετεί την στρατιωτικοποίηση της Ανατολικής Ευρώπης και των Βαλτικών χωρών και:

Διατάσσει τον Πρόεδρο: (1) να εφαρμόσει ένα σχέδιο για την αύξηση της υποστήριξης των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στις ένοπλες δυνάμεις της Πολωνίας, της Εσθονίας, της Λιθουανίας και της Λετονίας, και άλλων κρατών-μελών του ΝΑΤΟ, και (2) διατάσσει τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ να ζητήσει την εξέταση μόνιμης στάθμευσης στρατευμάτων του ΝΑΤΟ σε αυτές τις χώρες.

Επίσης διατάσσει τον Πρόεδρο να υποβάλει ένα σχέδιο στο Κογκρέσο για την επιτάχυνση των προσπαθειών πυραυλικής άμυνας του ΝΑΤΟ και της Ευρώπης.

Το ψήφισμα S 2277 εστάλη στην Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας για αναθεώρηση, αλλά οι βασικές προτάσεις του βρίσκονται ήδη στο στάδιο της εφαρμογής.

Η φιγούρα του Dr Strangelove (Πήτερ Σέλλερς), πρώην Ναζί επιστημόνα και συμβούλου του Αμερικανού προέδρου, σε αναπηρική καρέκλα [όπως ο σημερινός Οικονομικός Φύρερ της Ευρώπης Δρ Σόϊμπλε] στην αξεπέραστη αντι-ψυχροπολεμική κωμωδία του Στάνλεϋ Κιούμπρικ "S.O.S. Πεντάγωνο Καλεί Μόσχα" με πολλούς συμβολισμούς από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου.

Στα μέσα Ιουλίου, ο διοικητής του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη στρατηγός Philip Breedlove [σ.σ.: το όνομα του οποίου θυμίζει συμπτωματικά τον Dr Strangelove (Πήτερ Σέλλερς), πρωταγωνιστή της γνωστής ταινίας του Κιούμπρικ, της οποίας το σενάριο σατίριζε τους πολεμοκάπηλους του Πενταγώνου που ήθελαν να ρίξουν ατομικές βόμβες στην Μόσχα], σε συνεννόηση με το Πεντάγωνο και το υπουργείο Άμυνας της Βρετανίας, ζήτησε:

«Την δημιουργία μιας βάσης στην Πολωνία με αρκετά όπλα, πυρομαχικά και άλλα εφόδια για να στηριχθεί η ταχεία ανάπτυξη χιλιάδων στρατευμάτων εναντίον της Ρωσίας». (Russia Today, 24 Ιουλίου 2014).

Σύμφωνα με τον στρατηγό Breedlove, το ΝΑΤΟ χρειάζεται «βάση με εφόδια και δυνατότητες, έτοιμη να δεχθεί ταχέως αναπτυσσόμενες δυνάμεις» και « να συστήσει την αποθήκευση προμηθειών - όπλων, πυρομαχικών και τροφίμων - στο αρχηγείο που θα στηρίξουν μια ξαφνική εισροή χιλιάδων νατοϊκών στρατευμάτων» (Times, 22 Αυγ 2014).

Το «Σενάριο Blitzkrieg» του Breedlove -που θα μπορούσε ίσως να οδηγήσει σε στρατιωτική κλιμάκωση- επαναβεβαιώθηκε κατά τη διάσκεψη κορυφής του ΝΑΤΟ τον Σεπτέμβριο στην Ουαλία. Εκεί αποφασίστηκε το αποκαλούμενο σχέδιο δράσης του ΝΑΤΟ κατά της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Η Σύνοδος Κορυφής της Ουαλίας είχε δώσει το «πράσινο φως».

Μόλις ένα μήνα αργότερα, τον Οκτώβριο, στις χώρες της Βαλτικής πραγματοποιήθηκαν αμερικανο-νατοϊκές στρατιωτικές ασκήσεις. Στις αρχές Νοεμβρίου, έγινε και δεύτερος γύρος  ασκήσεων τόσο στα κράτη της Βαλτικής, όσο και της Ανατολικής Ευρώπης.

Ως μέρος αυτής της ευρύτερης προσπάθειας, οι νατοϊκές στρατιωτικές ασκήσεις Iron Sword 2014 –στις οποίες συμμετείχαν εννέα χώρες-μέλη της Ατλαντικής Συμμαχία- ξεκίνησαν στη Λιθουανία στις αρχές Νοεμβρίου:

«Αμερικανικά τάνκς αντήχησαν στην Λιθουανία ως επίδειξη δύναμης προς τη Ρωσία ότι δεν είναι καλοδεχούμενη στην περιοχή».

Οι στρατιωτικές ασκήσεις στρέφονται ρητά κατά της Ρωσίας. Σύμφωνα με τη Μόσχα, αυτές συνίσταντο στην «αυξανόμενη ετοιμότητα λειτουργίας» καθώς και τη μεταφορά νατοϊκής «στρατιωτικής υποδομής στα ρωσικά σύνορα».

Σε απάντηση στις κινήσεις του ΝΑΤΟ στα σύνορα της Ρωσίας, η Ρωσική Ομοσπονδία πραγματοποίησε επίσης στις αρχές Νοεμβρίου εκτεταμένα παίγνια πολέμου στη θάλασσα του Barent. Οι ρωσικές ασκήσεις συνίσταντο σε δοκιμή «ολόκληρης της πυρηνικής τριάδας της, που αποτελείται από στρατηγικά βομβαρδιστικά αεροπλάνα, υποβρύχια» και τον «διηπειρωτικό βαλλιστικό πύραυλο Topol-M, που εκτοξεύθηκε από το Plesetsk στην περιοχή του Aρχαγκέλσκ» την 1η Νοεμβρίου.

Αλλά, από τον περασμένο Δεκέμβριο, η Αμερική είναι πραγματικά επί ποδός πολέμου. Με βάση το σενάριο του Τρίτου Παγκόσμιου Πολέμου που έχει στο συρτάρι του το Πεντάγωνο εδώ και πάνω από δέκα χρόνια, η στρατιωτική δράση εναντίον της Ρωσίας εξετάζεται πλέον σε «επιχειρησιακό επίπεδο». Επίσης, τόσο η Γερουσία, όσο και η Βουλή έχουν θεσπίσει νομοθεσία που κατοχυρώνει την διασφάλιση της νομιμότητας για την διεξαγωγή ενός πολέμου εναντίον της Ρωσίας.

Η υιοθέτηση ενός μεγάλου τμήματος της νομοθεσίας από την αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων στις 4 Δεκεμβρίου (House Resolution 758) δίνει (εν αναμονή της ψηφοφορίας στη Γερουσία) ντε φάκτο το «πράσινο φως» στον πρόεδρο των ΗΠΑ και αρχιστράτηγο να ξεκινήσει -χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου - την διαδικασία στρατιωτικής σύγκρουσης με τη Ρωσία.

Η παγκόσμια ασφάλεια βρίσκεται σε κίνδυνο. Αυτή η ιστορική ψηφοφορία -που μπορεί να επηρεάσει τις ζωές εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως- δεν έχει προβληθεί καθόλου σχεδόν από τα ΜΜΕ. Υπάρχει απόλυτη σιωπή των μέσων ενημέρωσης.

Όποια και νάναι τα πιθανά οικονομικά πλεονεκτήματα μιας τέτοιας σύγκρουσης, με βάση την εμπειρία του παρελθόντος, σήμερα οι υπολογισμοί πρέπει να γίνονται με διαφορετικό τρόπο γιατί οι τεχνολογίες του πολέμου έχουν γίνει απείρως πιο καταστροφικές και, έτσι, μια μεγάλης κλίμακας παγκόσμια σύγκρουση μπορεί να είναι το τέλος του πολιτισμού.

Ο κόσμος βρίσκεται σε επικίνδυνο σταυροδρόμι. Η Μόσχα έχει ήδη δείξει ότι θα απαντήσει δυναμικά στις απειλές των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ αφού τα σύνορά της απειλούνται.

Στις 3 Δεκεμβρίου, το Υπουργείο Άμυνας της Ρωσικής Ομοσπονδίας ανακοίνωσε την έναρξη της λειτουργίας της νέας στρατιωτικο-πολιτικής δομής που θα αναλάβει δράση στην περίπτωση του πολέμου.

Η Ρωσία εγκαινίασε το νέο κέντρο εθνικής άμυνας, με ισχύ πολλαπλάσια του αμερικανικού Πενταγώνου, που σκοπό έχει την παρακολούθηση των απειλών κατά της εθνικής ασφάλειας σε καιρό ειρήνης, αλλά θα αναλάβει τον έλεγχο ολόκληρης της χώρας σε περίπτωση πολέμου. (RT, 3η Δεκεμβρίου 2014).

Χωρίς αμφιβολία, σε κατάσταση πολιορκίας σήμερα, η Ρωσσία θα υποχρεωθεί να κάνει ξανά θυσίες αλλά στο τέλος ελπίζουμε όλοι ότι θα νικήσει, ακριβώς όπως στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν ο ρωσσικός λαός ανέτρεψε την πολεμική καταιγίδα μετά το Στάλινγκραντ. Το ίδιο και τώρα, θα επιβιώσει, θα μεγαλουργήσει και θα γίνει ξανά φάρος ζωής και ελπίδας για όλους τους ανθρώπους που αγωνίζονται να αποκρούσουν την επιβολή της νατοϊκής και γερμανο-ευρωενωσιακής, στρατιωτικής και οικονομικής, τυραννίας σε όλο τον κόσμο.

*Δημοσιεύθηκε στο  Hellenic Nexus τ.93, Φεβρουάριος 2015

ΣΧΟΛΙΟ:Ο πυρηνικός πόλεμος εκτιμάται να γίνει περίπου το 2030. Θα πέσουν ατομικές βόμβες σε Παρίσι, Λονδίνο, Ν. Υόρκη, Λος Άντζελες και άλλου.
Μετά το πυρηνικό ολοκαύτωμα που θα έχει εκατοντάδες εκατομυρίων νεκρούς, ασθενείς και πεινασμένους, θα ολοκληρωθεί ή καταστροφή του πολιτισμού με τεράστιες πλημμύρες και βυθισεις πολλών χωρών κάτω από τα νερά των ωκεανών. Από το 2030 έως το ολοκληρωτικό τέλος που θα λάβει χώρα Περί το 2045 η δυστυχία και ο πόνος στον πλανήτη δεν θαχει προηγούμενο.

Γιατί κανένας δεν μιλάει για τις 7000 δολοφονίες;

Γιατί κανένας δεν μιλάει για τις 7000 δολοφονίες;

Γι΄ αυτούς που αυτοκτόνησαν εξαιτίας της τρόικας και του ΔΝΤ. ΟΤΑΝ οι χωροφύλακες πήγαιναν αλυσοδεμένους, μέσα στα αμπάρια μικρών καϊκιών, τους καταδικασμένους σε θάνατο κομμουνιστές – συνήθως για τα φρονήματά τους: από τις φυλακές της Κεφαλονιάς στις φυλακές της Κέρκυρας, όπου γινόντουσαν οι εκτελέσεις, οι θανατοποινίτες σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού τραγουδούσαν: «Στην Κέρκυρα μας πάνε, για να μας κρεμάσουνε μα εμείς θα τραγουδάμε μέχρι να φθάσουμε…».

Και το τραγουδούσαν με τόσο πάθος και τόση μουσική γλυκύτητα που πολλές φορές, το τραγούδι του θανάτου, το τραγουδούσαν, μαζί με τους θανατοποινίτες και οι βλοσυροί χωροφύλακες που τους συνόδευαν!..

ΒΕΒΑΙΑ σήμερα στη χώρα μας, δόξα τω Θεώ δεν γίνονται εκτελέσεις, δεν πηγαίνουν ανθρώπους στην κρεμάλα, για να τους εκτελέσουν, πολύ όμως φοβόμαστε ότι οι χιλιάδες των ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΩΝ συμπολιτών μας, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, των μνημονίων και της αισχρής και ξεδιάντροπης συμπεριφοράς της τρόικας και του ΔΝΤ, ΕΧΟΥΝ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ σε αριθμούς και αυτούς που κρέμασαν οι Γερμανοί κατακτητές και αυτούς που κρέμασαν στον εμφύλιο και οι μεν και οι δε. ΜΑΛΙΣΤΑ οι πιο πολύ από αυτούς που αυτοκτονούν, βρίσκονται… ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟΙ!..

ΚΑΙ ΕΔΩ πρέπει να τονίσουμε ότι για εμάς όλες αυτές οι αυτοκτονίες, δεν είναι αυτοκτονίες, είναι ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ, έντιμων και νοικοκυραίων πολιτών, που δεν άντεξαν την πίεση και κυρίως τον εξευτελισμό της δυστυχίας που μας έφεραν οι Ευρωπαίοι… διασώστες μας και «έβαλαν ένα σχοινί γύρω στο λαιμό τους και… γλίτωσαν περαιτέρω βάσανα και εξευτελισμούς. ΚΑΠΟΤΕ, όταν με το καλό απελευθερωθεί η χώρα από τους δυνάστες, όλοι όσοι οδήγησαν χιλιάδες ανθρώπους στην αυτοκτονία, Έλληνες και ξένοι, θα πρέπει να ΤΙΜΩΡΗΘΟΥΝ.

ΜΑΣ κάνει δε φοβερή εντύπωση ότι πάρα πολλοί Έλληνες και ξένοι βλέποντας να μεγαλώνει η φτώχεια και η δυστυχία στη χώρα μας, μιλάνε για «ανθρωπιστική κρίση», δηλαδή μιλάνε για τη ΦΤΩΧΕΙΑ και κανένας τους, ούτε ο πρωθυπουργός μας ούτε και οι υπουργοί του δεν λένε τίποτε για τις 7.000 αυτοκτονίες που έχουν γίνει μέχρι σήμερα στη χώρα μας και έπεται συνέχεια, λες και η ΑΝΕΧΕΙΑ είναι μεγαλύτερο κακό από την ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ και τις φοβερές συνέπειες που έχει στη ζωή των οικογενειών που αφήνουν πίσω τους.

ΕΝΤΥΠΩΣΗ μας προξενεί επίσης ότι κανένας πολιτικός και κανένα κόμμα δεν ασχολείται με τις χιλιάδες των αυτοκτονιών – δολοφονιών των συμπολιτών μας. Καμία φωνή διαμαρτυρίας, καμία, διαδήλωση, τίποτε απολύτως!..

ΕΧΟΥΝ κρεμαστεί τόσες χιλιάδες ανθρώπων και κανένας δεν μιλάει, σαν να μην τρέχει τίποτε.
Κ.

ΠΗΓΗ: http://www.kontranews.gr/kiria-arthra/item/85138-giati-kanenas-den-milaei-7000-dolofonies

Μάθημα διαλογισμού στα ισπανικά σχολεία!

200 ισπανικά δημόσια σχολεία έχουν ενσωματώσει το διαλογισμό στο πρόγραμμά τους θεωρώντας πως αυτή η τεχνική προσφέρει μεγάλα οφέλη για τα παιδιά, γράφει στο μεγάλο της θέμα η γνωστή εφημερίδα της Ισπανίας El MUNDO!

Συγκεκριμένα, στις τάξεις επιτρέπεται να σταματήσουν 15 λεπτά την ημέρα τα μαθήματά τους, ώστε να εξασκηθούν οι μαθητές στην ανατολική φιλοσοφία, «υιοθετώντας την στάση του λωτού, κλείνοντας τα μάτια, αναπνέοντας βαθιά και απλώνοντας τις παλάμες με το Ινδικό στυλ», διαβάζουμε στην MUNDO για το τρίτο δημόσιο σχολείο της Σαραγόσας όπου τα παιδιά κάθονται στο πάτωμα του δωματίου σε ένα κύκλο, ακολουθώντας τις οδηγίες του δασκάλου που τους ζητάει «να ηρεμήσουν και να χαλαρώσουν»…

Η MUNDO εστιάζει στο σχολείο της φτωχής γειτονιάς και τα 200 παιδιά του σχολείου όπου κάθε μέρα παίρνουν τρία μαθήματα από την τεχνική που έχει τις ρίζες της στο βουδιστικό διαλογισμό, αλλά χωρίς τις θρησκευτικές προεκτάσεις της.

Τα Κανάρια Νησιά υπήρξαν πρωτοπόρα στην εφαρμογή αυτού του μαθήματος με την ονομασία «Συναισθηματική Αγωγή», ενώ υπήρξαν ανάλογες πρωτοβουλίες στην Καταλονία, τη Βαλένθια, ακόμη και τη Μαδρίτη, σύμφωνα με την MUNDO που δεν παραλείπει να πει πως ο βαθμός επέκτασης του πρωτοπόρου προγράμματος στην Ισπανία εξακολουθεί να είναι πολύ μικρός, αφού οι ειδικοί εκτιμούν ότι διδάσκεται με συστηματικό τρόπο μόνο σε 200 δημόσια σχολεία της μεγάλης χώρας, δηλαδή περίπου το 1% του συνόλου, πολύ πίσω από τις ΗΠΑ, την Ολλανδία ή την Αυστραλία, όπου οι κυβερνήσεις προγραμματίζουν να συμπεριλάβουν τον διαλογισμό στο πρόγραμμα σπουδών των σχολείων τους από το 2020!

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ - του Μίκη Θεοδωράκη

Ποια είναι η αληθινή πραγματικότητα

12.06.2015

Αν και μου είναι πολύ δύσκολο, αναγκάζομαι να παρέμβω, γιατί διαπιστώνω ότι δεν ακούστηκε από καμιά πλευρά κάτι πολύ σοβαρό (σε σχέση με την απόρριψη της πρότασης Τσίπρα και της ανταπάντησης των Ευρωπαίων με ένα κείμενο με νέα μέτρα, προσβλητικό και γι’ αυτό απαράδεκτο): Εννοώ το ιδεολογικό στοιχείο που κατά τη γνώμη μου είναι κυρίαρχο στη στάση των Ευρωπαίων απέναντι στη σημερινή Κυβέρνηση, που διαλαλεί με υπερηφάνεια ότι είναι Αριστερή.

Κι αυτό γιατί σήμερα ζούμε μια νέα περίοδο αντικομμουνιστικής υστερίας με επί κεφαλής το ΝΑΤΟ και τα σχέδιά του για την μεταβολή της Ουκρανίας σε μια βάση στρατηγικής σημασίας με σκοπό να την χρησιμοποιήσει σαν εφαλτήριο σε μια προσεχή επίθεση κατά της Ρωσίας του Πούτιν, δηλαδή του υπ’ αριθμόν ένα εχθρού της. Θα μου πείτε ίσως, «τι σχέση έχει η σημερινή Ρωσία με τον κομμουνισμό». Η απάντηση είναι, ότι ανεξάρτητα από το πολιτικό και το οικονομικό σύστημα της σημερινής Ρωσίας, οι Δυτικές δυνάμεις φοβούνται ότι στο βάθος ο ρωσικός λαός κρύβει μέσα του τα κυρίαρχα στοιχεία της κομμουνιστικής εποχής. Κι ανάμεσα σ’ αυτά, τον φόβο για τον επιθετικό αμερικανικό ιμπεριαλισμό, που τον υποχρεώνει να δαπανά ένα μεγάλο μέρος του κρατικού προϋπολογισμού για την άμυνά του με αιχμή το πυρηνικό οπλοστάσιο που δημιουργήθηκε στη σοβιετική περίοδο και που οι σημερινοί κυβερνήτες όχι μόνο το διατηρούν άθικτο αλλά το βελτιώνουν, ώστε να παραμένει ισάξιο εν όχι ισχυρότερο από την πυρηνική δύναμη των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ.

Πριν λίγο καιρό ο αιώνιος Κίσινγκερ είπε σε μια ομιλία του ότι «μόνο με έναν πόλεμο στο Ιράν θα αναγκάσουμε τους Ρώσους να βγουν από το καβούκι τους για να το προστατέψουν στρατιωτικά, γεγονός που θα μας βοηθήσει να χρησιμοποιήσουμε το νέο πυρηνικό μας όπλο και να τους εξοντώσουμε».

WATCH THE VIDEO 

                                      THE ATOMIC WAR & THE END OF WORLD 

Σ’ αυτό το επίπεδο, δηλαδή μιας μεγάλης πολεμικής σύρραξης, λειτουργούν σήμερα τα υψηλά στρατιωτικά και πολιτικά επιτελεία των δυτικών και όλα τα υπόλοιπα θέματα όπως αυτό της οικονομίας που μας ταλανίζει (και ειδικά μιας μικρής οικονομίας όπως η δική μας), είναι γι’ αυτούς δευτερευούσης σημασίας.

Άλλωστε, ο Πρόεδρος Μπους αποκάλυψε ανοιχτά τους εχθρούς των ΗΠΑ που θα πρέπει να εξοντωθούν μετά την Σερβία, το Αφγανιστάν και το Ιράκ. Στον κατάλογο αναφέρονται κατά σειρά α) η Συρία, β) η βόρειος Κορέα, γ) το Ιράν, δ) η Κίνα και τέλος ε) η Ρωσία. Σήμερα πραγματοποιείται η εξόντωση της Συρίας, άρα θα πρέπει να συμπεράνουμε ότι το πρόγραμμα εξόντωσης του Μπους δεν ήταν απλά λόγια, αφού σήμερα με την Συρία επιβεβαιώνεται ότι εξέφραζε το σχέδιο των ΗΠΑ για την κατάκτηση της διεθνούς ηγεμονίας.

Αυτή τη στιγμή που γράφω αυτές τις σειρές, σίγουρα τα ανώτατα όργανα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ είναι σκυμμένα επάνω στους χάρτες προετοιμάζοντας σχολαστικά τα επόμενα βήματα. Αν η Ρωσία ήταν μια νέο-καπιταλιστική χώρα, όπως πιστεύουν μερικοί, τότε γιατί απειλούν ακόμα και με θάνατο όποιον Έλληνα Πρωθυπουργό επιδιώκει οποιουδήποτε είδους σχέση μαζί της, ακόμα και μόνο οικονομική, όπως έγινε και γίνεται με τους αγωγούς πετρελαίων;

Φυσικά τα σχέδια εξόντωσης ολόκληρων λαών, όπως έγινε με την Σερβία, το Αφγανιστάν, το Ιράκ και τώρα τη Συρία, συνδέονται άμεσα με τις πολεμικές βιομηχανίες των πλούσιων χωρών του ΝΑΤΟ και κυρίως των ΗΠΑ, συμβάλλοντας αποφασιστικά στην συσσώρευση κολοσσιαίων κερδών και στην άνοδο του επιπέδου ζωής των λαών τους.

Εκείνο όμως που με ανησυχεί περισσότερο, είναι η «εισβολή» των Αμερικανών και των Ευρωπαίων συμμάχων τους στην Ουκρανία, γιατί με αυτήν επιδιώκεται να μεταφερθεί η πολεμική σύγκρουση στα σύνορα της Ρωσίας. Τι θα γίνει άρα γε, εάν ο ουκρανικός στρατός με την εκπαίδευση και τον οπλισμό των ΗΠΑ επιτεθεί στην Κριμαία είτε ακόμα και στην ίδια τη Ρωσία με πρόσχημα την προσπάθεια των Ρωσόφιλων κατοίκων που μάχονται για την αυτονομία τους και βρίσκονται στα σύνορα με τη Ρωσία;

Μήπως η προπαγάνδα ότι στην ένοπλη άμυνα των Ρωσόφιλων κατοίκων συμμετέχουν και Ρώσοι στρατιώτες, δεν δείχνει ολοφάνερα ότι ψάχνουν να βρουν το πρόσχημα για μια ενδεχόμενη επίθεση κατά της ίδιας της Ρωσίας;

Η γνώμη μου είναι ότι οι Αμερικανοί που επιδιώκουν την πλανητική κυριαρχία, βιάζονται, ίσως γιατί βλέπουν ότι η Ρωσία και η Κίνα αναπτύσσουν με γρήγορους ρυθμούς το αμυντικό τους οπλοστάσιο, οπότε αύριο-μεθαύριο θα είναι αργά για τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ να ολοκληρώσουν τα σχέδιά τους για την παγκόσμια κυριαρχία τους.

Νομίζω ότι μόνο έτσι, με την ανάλυση αυτή, εξηγείται η τόσο μεγάλη αντίθεσή τους σε κάθε ενέργεια, σε κάθε πράξη και πάνω απ’ όλα σε κάθε πολιτική ιδεολογία που βάζει εμπόδια στα σχέδιά τους.
Όπως και σε κάθε κόμμα και κάθε Λαό που τολμά να προβάλει τον αντι-αμερικανισμό του. Και φυσικά πρώτα και κύρια στον Κομμουνισμό και στην Αριστερά.

Ήδη ο Ελληνικός Λαός πρέπει να θεωρείται και να αντιμετωπίζεται ως εχθρός, δεδομένου ότι έδειξε την αντίθεσή του στις δυνάμεις του Πολέμου και ιδιαίτερα σε όλες τις περιπτώσεις που οι δυνάμεις αυτές προσπαθούσαν με πολεμικά μέσα να εξοντώσουν έναν ολόκληρο Λαό. Όταν οι Ευρωπαίοι τους χειροκροτούσαν, ο Ελληνικός Λαός φανέρωνε την αντίθεσή του με μαζικές συγκεντρώσεις. Έδειχνε χωρίς φόβο ότι είναι στο πλευρό των θυμάτων καταδικάζοντας τους θύτες. Δηλαδή τους Αμερικανούς, τους Άγγλους, τους Γάλλους, τους Γερμανούς και κάθε Ευρωπαίο που έπαιρνε μέρος στη σφαγή παιδιών, γυναικών και γενικά ολόκληρων Λαών που επέλεγαν να εξοντώσουν.

Αν θεωρήσουμε την ιδεολογία των υπευθύνων για την εξόντωση των Λαών ως Αντιδραστική-Δεξιά, τότε θα πρέπει να χαρακτηρίσουμε όσους Έλληνες τους αντιστρατεύονται και τους καταδικάζουν, ως Προοδευτικούς - Αριστερούς.

Καταλαβαίνετε, λοιπόν, το μέγεθος της πρόκλησης που εισπράττουν αυτά τα τσακάλια, όταν ένας Λαός - εχθρός όπως ο δικός μας έχει επί πλέον το θράσος να επιλέγει ως Κυβέρνηση ένα κόμμα που δηλώνει Αριστερό και η προϊστορία του είναι κομμουνιστική!

Στην περίπτωση αυτή η πρόκληση είναι μεγάλη και ο κίνδυνος για μια ενδεχόμενη μίμηση από άλλους λαούς της Ευρώπης ανατριχιαστικός, ειδικά για τις ηγεσίες της Ευρώπης, που αποτελούν την κυρίαρχη δύναμη μέσα σε όλους τους θεσμούς (πολιτικούς, οικονομικούς, στρατιωτικούς). Και φυσικά και για την ηγεσία των ΗΠΑ, που με όργανο το ΔΝΤ αποφάσισαν να μας εξοντώσουν και τώρα με τον ΣΥΡΙΖΑ, Ευρώπη και ΗΠΑ θα προσπαθήσουν αυτή η εξόντωση να είναι τελειωτική.

Όλα αυτά με είχαν κάνει να χαρακτηρίσω «τυχοδιωκτική» την κατάκτηση της κυβερνητικής εξουσίας από ένα κόμμα της Αριστεράς, χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλιστεί η υποστήριξη δυνάμεων και μέσων που να μας προφυλάξουν από τη βέβαιη σαρωτική επίθεση των δυνάμεων εκείνων, που δεν διστάζουν να εξοντώνουν ολόκληρους Λαούς.

Στην περίπτωσή μας, επειδή είμαστε χώρα-μέλος της Ευρώπης, δεν θα χρησιμοποιήσουν το όπλο του πολέμου αλλά τη μέθοδο της οικονομικής ασφυξίας. Πράγμα που επιχειρούν να κάνουν αυτή τη στιγμή με τις τελευταίες προτάσεις των θεσμών, στο πλαίσιο των Μνημονίων.

Με άλλα λόγια, αντί για τον γρήγορο θάνατο με τον πόλεμο, επιλέγουν τον αργό θάνατο με όπλο την οικονομία και την ολοκληρωτική κατεδάφιση των εθνικών μας στηριγμάτων: Του εμπορίου, της παραγωγής, της υγείας, της παιδείας και φυσικά και του πολιτισμού.

Γι’ αυτό πιστεύω ότι θα πρέπει πλέον να υιοθετήσουμε μια νέα πολιτική, σε επίπεδο εθνικό, προκειμένου να σωθούμε από τη λαίλαπα που έρχεται. Και προ παντός χωρίς αυταπάτες για την πραγματική φύση όλων αυτών, που πίσω από τα καλά λόγια, τα χαμόγελα και τους ευγενείς τρόπους κρατάνε το στιλέτο για να χτυπήσουν ανελέητα, μιας και ανήκουν στη συνομοταξία των δυνάμεων του Χάους, που έχουν ήδη ξεκινήσει το δρόμο της ολοκληρωτικής καταστροφής του Ανθρώπου όπως τον διαμόρφωσε η Ζωή μέσα απ’ τους αιώνες.

Και για να ρθούμε στα δικά μας, θεωρώ ότι οι εξελίξεις αποδεικνύουν ότι ήταν ορθή η θέση της ΣΠΙΘΑΣ, ότι δεν υπάρχει λύση μέσα από το Σύστημα. Και ότι το Σύστημα είναι τόσο δυνατό, που μπορεί να σε μεταβάλει σε όργανο των δικών του επιδιώξεων όπως γίνεται σήμερα κάτω από την απειλή οικονομικής ασφυξίας. Για να σωθεί λοιπόν ο Λαός μας χρειάζεται μια υπεύθυνη πολιτική με στρατηγικό στόχο την κατάκτηση της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας. Και το κυριότερο: η κύρια δύναμη για να σωθεί ο Λαός είναι ο ίδιος ο Λαός. Εφ’ όσον οι πρωτοπόρες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις τον διαφωτίσουν, για να τον πείσουν για τη βεβαιότητα της νίκης που θα πρέπει να βασίζεται:

Πρώτον: στην οργάνωσή του μέσα σε ένα Ενιαίο Πατριωτικό και Ταξικό Μέτωπο, όπως εκείνο του ΕΑΜ.
Δεύτερον: στην εκμετάλλευση του εθνικού μας πλούτου και
Τρίτον: σε νέες συμμαχίες με Κράτη που θα μας αντιμετωπίζουν ισότιμα και όχι εχθρικά, όπως γίνεται από το 1821 με τους άσπονδους φίλους μας, που μας αντιμετωπίζουν σαν αποικία τους και βρίσκονται πίσω από όλες τις μεγάλες εθνικές μας καταστροφές.

Με τα κράτη αυτά και συγκεκριμένα με τη Ρωσία και την Κίνα, θα μας συνδέσουν κοινά συμφέροντα, όταν με το σύστημα των κοινοπραξιών τους προτείνουμε να συνεκμεταλλευτούμε το σύνολο του εθνικού μας πλούτου. Στην πραγματικότητα η εκμετάλλευση αυτή θα είναι για τη χώρα μας η κύρια αναπτυξιακή μας πολιτική, που θα μας οδηγήσει στην οικονομική μας αυτονομία, που αποτελεί το θεμέλιο της Εθνικής Ανεξαρτησίας και της Εθνικής Αναγέννησης.

Ο στόχος για την κατάκτηση της Ουδετερότητας της χώρας με σκοπό να γίνει πόλος παγκόσμιας Ειρήνης και Πολιτισμού, θα μας βοηθήσει να εξισορροπήσουμε τις σχέσεις μας ανάμεσα στην Ευρώπη των Λαών και του Δυτικού Πολιτισμού και στα Κράτη της Ανατολής με τα οποία η συμμαχία μας θα είναι κυρίως οικονομική αλλά συνάμα και πολιτιστική. Να μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα έλαμψε όταν ο Πολιτισμός της μπόρεσε να αφομοιώσει ισοδύναμα τον Δυτικό και τον Ανατολικό Πολιτισμό δημιουργώντας τον δικό της Ελληνικό Πολιτισμό, που -ιδιαίτερα ο Αρχαίος- δεν ξεπεράστηκε ποτέ από κανένα αλλά παρέμεινε κύριος Φάρος μέσα στον Παγκόσμιο Πολιτισμό.

Δυστυχώς ο ΣΥΡΙΖΑ αγνόησε αυτές τις αλήθειες, αν και για μια στιγμή συνεργάστηκε μαζί μας στο Μέτωπο ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α. Όμως δεν προβληματίστηκε με την πρωτοφανή ανταπόκριση του κόσμου στο κάλεσμα της 12ης Φεβρουαρίου με τις υπογραφές των εκπροσώπων του Μετώπου (Γλέζου, Κασιμάτη, Θεοδωράκη). Τι μας έδειχναν αυτές οι εκατοντάδες χιλιάδες που κατέκλυσαν το κέντρο της Αθήνας; Δεν αποδείκνυαν τάχα ότι ο Λαός πίστεψε ότι την άλλη μέρα θα σχηματιζόταν η ηγεσία του Παλλαϊκού Μετώπου, που θα τον έκανε πρωταγωνιστή των πολιτικών εξελίξεων, γυρίζοντας την πλάτη σε μια αμαρτωλή Βουλή, που η Τρόικα την είχε καταντήσει όργανό της για να προσδίδει δημοκρατική νομιμότητα στις παράνομες ενέργειες των παράνομων Μνημονίων, με στόχο το γονάτισμα του Λαού μας;

Και ενώ αυτές ήταν οι προσδοκίες του Λαού, βλέπει ξαφνικά τον ΣΥΡΙΖΑ να μεταβάλλεται σε τμήμα αυτής της αμαρτωλής Βουλής, γεγονός που τον πάγωσε, τον απογοήτευσε και από τότε δεν ξαναείδαμε καμιά συγκέντρωση κι ας φωνάζει ο Μανώλης Γλέζος από τις Βρυξέλλες να βγει ο Λαός στους δρόμους και στις πλατείες για να υποστηρίξει, τι; Μια αριστερή κυβέρνηση που προσπαθεί μέσα από το Σύστημα και το όργανό του, την Ελληνική Βουλή, να μην τολμά να καταργήσει τα Μνημόνια αλλά αντίθετα να ολισθαίνει στην αυταπάτη ότι μπορεί με χαμόγελα να αλλάξει τη στάση των εγκεφάλων των Μνημονίων με μόνο επιχείρημα και στήριγμα τη νωπή εντολή του 36% του Ελληνικού Λαού. Παραβλέποντας τελείως ότι ο τότε εκλεγμένος εκπρόσωπος του Ελληνικού Λαού, η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου έχει υπογράψει την παράδοση της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας και όλου του πλούτου της χώρας σ’ αυτούς τους εγκεφάλους των Μνημονίων, που είναι φυσικό να μας αντιμετωπίζουν όπως άλλοτε οι αποικιοκράτες τις αποικίες τους.

Αυτούς ο Αλέξης Τσίπρας πιστεύει ότι με την καλλιέργεια προσωπικών σχέσεων θα τους κάνει να παραιτηθούν από το δικαίωμα να επιβάλλουν στον Λαό μας τους όρους που θέλουν; Δικαίωμα που οι ίδιοι εμείς (δηλαδή οι πολιτικοί μας) τους έχουμε προσφέρει και που ο ΣΥΡΙΖΑ υποσχέθηκε προεκλογικά ότι θα το καταργήσει με τον πρώτο Νόμο που θα φέρει στη Βουλή.

Όλα αυτά σε συνάφεια με την γεωστρατηγική του ΝΑΤΟ όπως την αναλύσαμε προηγουμένως, είχαν ως αποτέλεσμα να οδηγηθεί η χώρα προς τα πίσω, ενώ παράλληλα τα χτυπήματα εναντίον του Λαού μας θα γίνουν πολύ περισσότερο οδυνηρά από ό,τι ζήσαμε ως τώρα, βυθίζοντας τον Λαό μας σε μια καταστροφική αδυναμία και μεταθέτοντας την προσπάθεια για την τελική νίκη σε σκοτεινό μέλλον.

Μίκης Θεοδωράκης

WATCH THE VIDEO 

THE ATOMIC WAR & THE END OF WORLD 

Πηγή: http://www.mikistheodorakis.gr/el/writings/articles/?nid=5179