Κυριακή 19 Ιανουαρίου 2014

ΠΕΡΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΛΟΓΟΣ





ΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ
  





Κανένας φαύλος δεν είναι ελεύθερος (Επίκτητος)








 

Είναι αδύνατο να θεωρείται ελεύθερος 
αυτός που είναι δούλος στα πάθη του 
και κυριαρχείται από αυτά.  








ΤΙ ΜΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ






Η αλήθεια φέρνει την ευτυχία, η αλήθεια απελευθερώνει.






 





 “Γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς”  (Ιησούς Χριστός- Κατά Ιωάννη. Η’32)







 ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

 Ελεύθερος είναι αυτός ο οποίος έχει εξαλείψει τις νοητικές καταστάσεις  ‘Εγώ’ και ‘δικό μου’ και όλα τα πάθη (θυμός, φόβος, ζήλεια, λαγνεία, λαιμαργία κ.λπ.).
Ελεύθερος είναι αυτός που συνειδητοποίησε την Αλήθεια. Δηλαδή αυτός που συνειδητοποίησε ότι το Πνεύμα (Συνειδητότητα, Θεός, Ουράνιος Πατέρας, ο Ών, το Έν, όπως θέλεις ονόμασε το) και αυτός είναι Ένα και το Αυτό. Αυτός που συνειδητοποιεί ότι η φύση του είναι όπως και του Πνεύματος: Αιώνια Ύπαρξη - Αγνή Συνειδητότητα - Άπειρη Ευδαιμονία. 
Ελεύθερος είναι αυτός που παραμένει ατάραχος στον έπαινο και την αποδοκιμασία.
Ελεύθερος είναι αυτός του οποίου ο νους  είναι ελεύθερος από τις επιθυμίες για τα αντικείμενα των αισθήσεων.
Ελεύθερος είναι αυτός που όταν του συμβαίνουν ευχάριστα ή δυσάρεστα πράγματα και καταστάσεις, ο νους του παραμένει ατάραχος.
Ελεύθερος είναι αυτός που δεν σκέφτεται το παρελθόν ούτε το μέλλον και κοιτά με απόσπαση το παρόν.
Ελεύθερος είναι αυτός που απολαμβάνει συνεχώς την μακαριότητα του Πνεύματος (Αλήθειας, Θεού, Συνειδητότητας,) εξ αιτίας της απορρόφησης του νου του στο Πνεύμα.
Ελεύθερος είναι αυτός που δεν υπόκειται στην επαναγέννηση και το θάνατο εξ αιτίας της ταύτισης του με το Πνεύμα της ζωής.

ΚΑΙ ΘΑ ΤΕΛΕΙΩΣΩ ΜΕ ΔΥΟ ΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ

‘’Δεν ελπίζω τίποτα. Δεν φοβάμαι τίποτα. Είμαι λεύτερος.΄΄ 

‘’Tι θα πει λεύτερος; Αυτός που δεν φοβάται το θάνατο.’’

ΣΧΟΛΙΟ

Επιθυμία
Δεν ελπίζω τίποτα, στην ουσία σημαίνει δεν επιθυμώ να αποκτήσω ή να απολαύσω τίποτα από τον υλικό κόσμο. Και αυτό γιατί μόνο όταν δεν επιθυμώ δεν προσμένω τίποτα ή δεν ελπίζω τίποτα.

Γιατί δεν είμαστε ελεύθεροι όταν επιθυμούμε ;

Γιατί όσο επιθυμούμε τα γήινα γινόμαστε δέσμιοι του πάθους και των συνεπειών τους που είναι ο φόβος, ο θυμός ο εγωισμός, η απληστία, η ζήλεια, ο φθόνος, η φιλαυτία, η αλαζονεία και όλες οι άλλες ψυχολογικές καταστάσεις που μας φέρνουν δυστυχία και πόνο, αλλά και υποφέρουμε και από τις δύσκολες εξωτερικές συνθήκες που δημιουργούνται εξ αιτίας αυτών.

Όταν επιθυμούμε, η διάνοιά μας αντί να είναι διαυγής, καθαρή και εστιασμένη στο κέντρο της (Θεό, Πνεύμα, Συνειδητότητα κ.λπ.) και να απολαμβάνει την  ευδαιμονία και την ελευθερία του Πνεύματος, γίνεται εξωστρεφής και προσκολλάται στα αντικείμενα των αισθήσεων και βιώνει την απόλαυση ή τον πόνο από  την επαφή της με αυτά.

Αυτή η εξωστρέφεια και η προσκόλληση του νου στην απόλαυση αναπτύσσει τον εγωισμό και την ξεχωριστότητα από τους άλλους καθώς και όλα τα ελαττώματα που προανέφερα με αποτέλεσμα να βιώνουμε δυστυχία και να προκαλούμε δυστυχία και στους γύρω μας.

Εξ αιτίας του εγωισμού και των επιθυμιών, η προσωπική καλοπέραση γίνεται πιο σημαντική από οτιδήποτε άλλο. Και επειδή ο εγωικός εξωστρεφής νους έχει συνδυάσει την καλοπέραση και την ευτυχία  του με τα εξωτερικά αντικείμενα πιστεύει ότι άμα αποκτά όλο και περισσότερα (απληστία) θα είναι και πιο ικανοποιημένος Πράγμα βέβαια που δεν συμβαίνει. Έτσι προσπαθεί να αποκτήσει πλούτο και δόξα ακόμη και με απάνθρωπα, άδικα ή παράνομα μέσα αδιαφορώντας για το πόνο που προκαλεί στους άλλους.

 Εξ αιτίας αυτού, οι συνάνθρωποί μας γίνονται πια αντικείμενα για να ικανοποιήσουν το εγώ και τις επιθυμίες μας. Η ικανοποίηση των επιθυμιών μας γίνεται πιο σημαντική από τη δικαιοσύνη, την ισονομία, το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και το σεβασμό των ζώων και του περιβάλλοντος..

Φόβος

Ο φόβος και ιδιαίτερα ο φόβος του θανάτου είναι από τα πιο κυρίαρχα χαρακτηριστικά του ανθρώπου που είναι δούλος του νου και των αισθήσεων. Αυτή η δουλεία με τη σειρά της έχει σαν αποτέλεσμα την ταύτιση μας με το σώμα, δηλαδή βιώνουμε ότι είμαστε το σώμα ενώ στην πραγματικότητα είμαστε αθάνατη ψυχή.
Αυτός λοιπόν που βιώνει ότι  είναι το σώμα είναι φυσικό να φοβάται το θάνατο αφού με το θάνατο του φυσικού σώματος νομίζει ότι θα περάσει στην ανυπαρξία.
Πράγμα βέβαια που δεν είναι αλήθεια.

Εκτός όμως από τον φόβο του θανάτου ο ταυτισμένος με το σώμα κα το εγώ άνθρωπος βασανίζεται καθημερινά από μικρούς και μεγάλους φόβους. Θα έλεγα ότι ο φόβος είναι παρών στη ζωή του σχεδόν συνέχεια. Αυτό που λέμε σήμερα ότι οι άνθρωποι υποφέρουν από άγχος και στρες δεν είναι τίποτα άλλο από φόβο σε ελαφριά εκδήλωση.

Μόνο αυτός που συνειδητοποίησε ότι είναι αθάνατη ψυχή και ένα με το Πνεύμα της ζωής μπορεί να είναι ελεύθερος από κάθε μορφή φόβου, αφού γνωρίζει από άμεση εμπειρία ότι ο θάνατος του σώματος δεν σημαίνει και το τέλος του.

Αλλά μπορεί κάποιος να συνειδητοποιήσει την Αθάνατη Φύση του μόνο όταν ελευθερωθεί από τις επιθυμίες και το εγώ του.

Για να γίνει αυτό χρειάζεται πολλά χρόνια άσκηση η οποία θα παρακινείται από το μεγάλο του έρωτα να συνειδητοποιήσει την Αλήθεια και να ζήσει ελεύθερος από τους περιορισμούς του νου και των αισθήσεων.

Αυτό δίδαξαν όλοι οι μεγάλοι πνευματικοί δάσκαλοι και όλοι οι σοφοί της αρχαιότητας τους, για τα λεγόμενα των οποίων πεισματικά η πλειοψηφία των ανθρώπων δείχνει αδιαφορία.

Αυτό που βλέπουμε σήμερα σ’ όλο τον πλανήτη, είναι ότι οι άνθρωποι προτιμούν λίγα ψίχουλα απόλαυσης αναμεμειγμένης με αμέτρητο πόνο και δυστυχία αντί της Ελευθερίας και της Μακαριότητας του Πνεύματος.

Για να το πω χριστιανικά, ανταλλάσουν την Ελευθερία τους για τριάντα αργύρια ή για ένα πιάτο φακής.

Επίλογος

Ελεύθερος είναι αυτός που είναι ελεύθερος από κάθε είδους δυστυχία και ζει μακάριος και ευτυχισμένος..
Μακάριος και Ελεύθερος από δυστυχία είναι αυτός που είναι ελεύθερος από εγωισμό, επιθυμίες και πάθη (φόβο. θυμό κ.λπ.), διότι αυτά προκαλούν τη δυστυχία.

Ελεύθερος από εγωισμό, επιθυμίες και πάθη είναι αυτός που συνειδητοποίησε την Αληθινή του Φύση η οποία είναι ταυτόσημη με το Πνεύμα της Ζωής, αυτός δηλαδή που συνειδητοποίησε ότι είναι ένα με το Πνεύμα.

 Μιλτιάδης - Ειρηναίος

Ειρήνη, Αγάπη, Αρμονία
 

Τι ακριβώς εννοεί ο Όλι Ρεν για το χρέος

Τι ακριβώς εννοεί ο Όλι Ρεν για το χρέος; 
Οι αριθμοί δίνουν την απάντηση. Την άνοιξη του 2010 το ελληνικό δημόσιο χρέος ήταν 300 δισεκατομμύρια ευρώ. Από αυτά τα 184 δισεκατομμύρια τα χρωστούσε η Ελλάδα σε ξένες ιδιωτικές τράπεζες, πρωτίστως και σχεδόν αποκλειστικά ευρωπαϊκές. 
Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι αν το χρέος «κουρευόταν» το 2010 κατά π.χ 50%, από τα 300 δισεκατομμύρια η Ελλάδα θα βρισκόταν να χρωστά μόνο 150 δις. ευρώ, επειδή τότε κανένα τμήμα του χρέους της δεν βρισκόταν στα χέρια κρατών ή διεθνών οργανισμών όπως το ΔΝΤ ή η ΕΚΤ, καθώς καταρχήν απαγορεύεται από το καταστατικό τους να μειώνεται το χρέος κρατών προς τους οργανισμούς αυτούς. 
Μάλιστα, όχι μόνο θα είχε βελτιωθεί θεαματικά από δημοσιονομική σκοπιά η θέση της Ελλάδας, αλλά επιπλέον από τα 150 δισεκατομμύρια που θα γλίτωνε τα 90 και πλέον θα τα είχαν πληρώσει οι Ευρωπαίοι, αφού σε αυτούς χρωστούσε η χώρα πάνω από 180 δισεκατομμύρια. Υπάγοντας όμως την Ελλάδα σε καθεστώς μνημονίου και χρησιμοποιώντας τα λεφτά των μνημονιακών δανείων, για να πληρώνονται στο 100% της αξίας τους τα ομόλογα που έληγαν τα δύο χρόνια που μεσολάβησαν ως την άνοιξη του 2012 που έγινε το κούρεμα, η χώρα μας βρέθηκε να χρωτσάει …355(!) δισεκατομμύρια και μάλιστα στα κράτη της ευρωζώνης, στο ΔΝΤ και στην ΕΚΤ που αρνήθηκαν κάθε «κούρεμα»! Βενιζέλος και Σαμαράς έτσι λεηλάτησαν τα ομόλογα που κατείχαν τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία, οι ελληνικές τράπεζες, οι έλληνες μικροομολογιούχοι, τα ελληνικά ΑΕΙ, νοσοκομεία και δημόσια ιδρύματα κ.λπ.

Τα αποτελέσματα αυτής της μεθόδευσης υπήρξαν τραγικά για την Ελλάδα. Κουρεύοντας κατά 53% το δημόσιο χρέος το 2012, από τα 300 δισεκατομμύρια ευρώ που χρωστούσε η χώρα το 2010 βρέθηκε το 2013 να χρωστάει 321 δισεκατομμύρια!
Και δεν είναι μόνο αυτό, αφού όλο το κόστος του κουρέματος το υπέστησαν σχεδόν αποκλειστικά ελληνικά ιδρύματα και άτομα, ενώ οι ευρωπαίοι δανειστές αντί να χάσουν τα 90 δις. που θα έχαναν το 2010 το 2012 δεν έχασαν τίποτα! Αντιθέτως χρέωσαν δάνεια ύψους 240 δισεκατομμυρίων ευρώ τους Έλληνες και οι ιδιωτικές τράπεζες τους πήραν τα λεφτά τους! Αυτά εννοούσε λοιπόν ο Όλι Ρεν.
Απόσπασμα από άρθρο του Γ.ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

ΤΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΩΦ


ΤΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΩΦ



Ας κάνουμε με τη φαντασία μας ένα πείραμα. Έστω ότι έχουμε σε μια γωνιά δεμένο ένα πεινασμένο σκύλο. Σε μια στιγμή του παρουσιάζουμε ένα κομμάτι κρέας και τον αφήνουμε να το φάει. Έχουμε κανονίσει τόσο κατά την εμφάνιση όσο και κατά τη λήψη του κρέατος να κτυπά ένα κουδούνι. Επαναλαμβάνουμε το ίδιο πείραμα για αρκετές ημέρες. Κάποια ημέρα αποφασίζουμε να κτυπήσουμε το κουδούνι, αλλά χωρίς να παρουσιάσουμε ή να δώσουμε τροφή
στο σκύλο.


Πώς αντιδρά τότε ο σκύλος;

Παρατηρούμε ότι αρχίζουν να του τρέχουν τα σάλια, παρόλο που δεν βλέπει και δε γεύεται καμιά τροφή. Τι συμβαίνει; Όλες τις προηγούμενες ημέρες ο σκύλος είχε συνδυάσει το κτύπημα του κουδουνιού με τη θέα και τη λήψη της τροφής. Το ίδιο λοιπόν περιμένει και τώρα.

Ο οργανισμός του λοιπόν προετοιμάζεται κατάλληλα. Ο εγκέφαλός του θεωρώντας ότι το γενικά πλαίσιο αναφοράς είναι και αυτή τη φορά το ίδιο, στέλνει μήνυμα στο σώμα του να προετοιμασθεί για τη λήψη της τροφής. Αρχίζει λοιπόν να έχει συελορροή. Δυστυχώς όμως αυτή τη φορά δεν υπάρχει τροφή. Άδικα προετοιμάσθηκε το σώμα του. Ο εγκέφαλός του έκανε λάθος και ο σκύλος μένει μετέωρος στο κενό. Με τον ίδιο τρόπο θα αντιδρούσε και ένα παιδί σε μια αντίστοιχη περίπτωση, όταν εκείνη τη τελευταία φορά μαζί με το κουδούνισμα δεν εμφανιζόταν και το κουτάλι με το φαγητό. Παρόμοια θα αντιδρούσε ίσως και ένας ενήλικας, αφού οι ενστικτώδεις σωματικές αντιδράσεις ελέγχονται από το υποσυνείδητο, το οποίο έχει τη δική του λογική και συμπεραίνει εύκολα από το γενικό το ειδικό, από το γενικό πλαίσιο (το οποίο υποθέτει ότι είναι το ίδιο) την άμεση λήψη της τροφής.

Το προηγούμενο, υποθετικό για μας, πείραμα εκτελέστηκε πράγματι από το Ρώσο φυσιολόγο Ιβάν Παυλώφ (1849-1936) πολλές φορές και με διάφορα είδη σκύλων. Με βάση αυτό το πείραμα ο Παυλώφ θεμελίωσε τη περίφημη θεωρία του για τα εξαρτημένα ανακλαστικά. Σύμφωνα με αυτήν ένας ζωντανός οργανισμός αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του μέσω των λεγόμενων "ανακλαστικών". Τα ανακλαστικά είναι ένα φαινόμενο του νευρικού συστήματος. Ένα ανακλαστικό βασικά συνδέει ένα ερέθισμα που προέρχεται από το περιβάλλον με την αντίδραση του οργανισμού (π.χ. η είσοδος ενός σκουπιδιού στο μάτι μου, προκαλεί το αυτόματο κλείσιμο του ματιού μου).


Ο Παυλώφ χώρισε τα ανακλαστικά σε δυο μεγάλες κατηγορίες:  
τα σταθερά (ανεξάρτητα, απόλυτα ή κληρονομικά), ανακλαστικά, που υπάρχουν εκ γενετής και είναι έμφυτα στους διάφορους οργανισμούς και τα εξαρτημένα ανακλαστικά, που είναι επίκτητα.


Σταθερό π.χ. ανακλαστικό του οργανισμού μας είναι η αναπνοή. Αυτή δεν εξαρτάται από τις εξωτερικές συνθήκες, αλλά είναι μια μόνιμη και αυτόματη αντίδραση του οργανισμού στο περιβάλλον (στην ύπαρξη της ατμόσφαιρας). Τα σταθερά ανακλαστικά δε μεταβάλλονται και γι αυτό δε μας απασχολούν ιδιαίτερα (αφού δεν μπορούμε να τα αλλάξουμε).


Τα εξαρτημένα όμως ανακλαστικά μας ενδιαφέρουν, γιατί αυτά εξαρτώνται κάθε φορά από τις συνθήκες του περιβάλλοντος κι επομένως αν αλλάξουμε τις εξωτερικές συνθήκες, μπορούμε να αλλάξουμε και αυτά.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ 
Αντικαθιστώντας π.χ. τεχνητά τη θέα και τη λήψη της τροφής με το κτύπημα του κουδουνιού (το οποίο συνδέσαμε ευφυώς με αυτές), επιτυγχάνουμε με το άκουσμα του κουδουνιού να έχουμε μια συγκεκριμένη (αν και κατά αρχάς άσχετη με αυτό) φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού (συελορροή). Προβάλλοντας σε μια διαφήμιση μπύρας μια ωραία ημίγυμνη γυναίκα με σεξουαλικά υπονοούμενα (π.χ. η πιο υπέροχη ξανθιά που μπορούμε να γευθούμε...) προσπαθούμε να δημιουργήσουμε το εξαρτημένο ανακλαστικό της αγοράς αυτού του προϊόντος, για να μπορέσει να απολαύσει δήθεν ο καταναλωτής αυτή την υπέροχη ξανθιά (η οποία, ας σημειωθεί, από μόνη της είναι τελείως άσχετη με την οποιαδήποτε μπύρα). Φαίνεται ανόητο και όμως ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ!. 


 

Το αποδεικνύει άμεσα η πληθώρα των διαφημίσεων αυτού του επιπέδου. Και λειτουργεί, γιατί ο συνειρμός που επιτυγχάνεται είναι υποσυνείδητος και όπως είπαμε το υποσυνείδητο έχει τη δική του "λογική". Μπορούμε δηλαδή συνδυάζοντας διάφορα σταθερά ή απόλυτα ερεθίσματα με τεχνητά δικά μας "σήματα", να στέλνουμε μόνο τα σήματα και να έχουμε από τον οργανισμό την αντίδραση ακριβώς που επιθυμούμε. Με άλλα λόγια, διαμορφώνοντας το περιβάλλον όπως θέλουμε, καθορίζουμε και τις αντιδράσεις που θα έχει ο άνθρωπος. Από την άλλη μεριά πάλι ο άνθρωπος κατέχει το λόγο, δε χρειάζεται να του δείξουν το φαγητό για να αντιδράσει, μπορούν να του μιλήσουν γι’ αυτό, μπορούν να του το περιγράψουν. Αυτό ακριβώς κάνει η προπαγάνδα!
 

 

Με τον ίδιο τρόπο λειτουργούν και τα διάφορα σύμβολα, εμβλήματα, συμβολικές λέξεις, συμβολικές χειρονομίες και οποιεσδήποτε γενικά συμβολικές εκφράσεις που συνδέονται με μια ορισμένη ιδέα ή ιδεολογία.

Η θέα ή η χρησιμοποίηση ενός απ' αυτά, φέρνει αυτόματα συνειρμικά στο νου μας την αντίστοιχη ιδέα ή ιδεολογία. Είναι τα κουδουνίσματα που μας δείχνουν το κρέας, η εκκλησία που με τη θέα της ο πιστός κάνει αμέσως το σταυρό του, σκύβει ταπεινά προς τα κάτω το κεφάλι του και προφέρει από μέσα του λίγα λόγια ευλάβειας επανατροφοδοτώντας το σύστημα της πίστης του.

Ο Παβλώφ με τα πειράματά του έθεσε τις βάσεις της θεωρίας που ονομάσθηκε "μπηχεβιορισμός" ή ψυχολογία της συμπεριφοράς.

Ας συνεχίσουμε όμως το παυλωφικό μας πείραμα. Τι θα γίνει αν συνεχίσουμε να προκαλούμε εξαρτημένα ανακλαστικά (να κτυπάμε το κουδούνι) για πολύ χρόνο χωρίς να εμφανίζουμε το κρέας;

Πώς θα αντιδράσει ο σκύλος;


Το πείραμα δείχνει ότι ο σκύλος στο τέλος παύει να αντιδρά στο άκουσμα του κουδουνιού (να βγάζει σάλια περιμένοντας το φαγητό). Αν θέλουμε να διατηρήσουμε το συνειρμό ανάμεσα στο άκουσμα του κουδουνιού και στο κρέας, θα πρέπει που και που να του παρουσιάζουμε και το κρέας!

Αν όμως εξακολουθήσουμε να κτυπάμε το κουδούνι χωρίς να εμφανίζουμε το κρέας για αρκετό καιρό, τα μη ικανοποιούμενα σήματα θα προκαλέσουν τελικά στο σκύλο μια υπνωτική κατάσταση. Αυτός δε θα αντιδράσει ακόμα και όταν την επόμενη φορά μαζί με του κουδούνισμα του δώσουμε και το κρέας! Αδιαφορεί γι' αυτό! Ούτε που το δοκιμάζει! Έχει κουραστεί τόσο καιρό να το περιμένει άδικα. Έχει κουραστεί τόσο πολύ, που τελικά αδιαφορεί τελείως και για
το κουδούνισμα και για το ίδιο το κρέας. Βρίσκεται σε μια κατάσταση πλήρους απάθειας και αποχαύνωσης. Η προσωπικότητά του έχει παραλύσει και η βούλησή του έχει εκμηδενισθεί. Δεν αντιδρά φυσιολογικά. Αδιαφορεί για τα πάντα.

Το ίδιο ακριβώς έχει εφαρμοστεί δυστυχώς, με επιστημονικό μάλιστα τρόπο, και στους ανθρώπους!. Εδώ ακριβώς βρίσκει τη θέση της η διαδικασία της "πλύσεως του εγκεφάλου".

Αν ακολουθήσουμε τη κατάλληλη τεχνική, η οποία βασίζεται στα προηγούμενα συμπεράσματα από τα πειράματα του Παυλώφ και των μαθητών του, το άτομο θα χάσει τελείως τη προσωπικότητά του. Θα βρεθεί σε μια βαθιά νευρική κατάπτωση και θα εκτελέσει παθητικά και πειθαρχικά όλες τις εντολές των ανακριτών του. Είναι σαν ένα μικρό παιδί, μπορεί να δεχθεί οτιδήποτε. Μπορείς να του μάθεις ό,τι θες.

Μπορείς, αν θες, να του αλλάξεις την ιδεολογία. Μπορείς, αν θες, να το κάνεις από εχθρό οπαδό σου και υπερασπιστή των ιδεών σου. Μπορείς να του "πλύνεις" τελείως τον εγκέφαλο, ώστε να ξεχάσει όλα όσα ήξερε ή πίστευε και να τον προγραμματίσεις από δω και στο εξής να ξέρει και
να πιστεύει μόνο αυτά που εσύ θες! Είναι βάναυσο, ανήθικο και απάνθρωπο και όμως έχει γίνει πολλές φορές στο παρελθόν και εξακολουθεί να γίνεται και σήμερα στις "βάρβαρες", αλλά και στις "πολιτισμένες" χώρες.

Τα πειράματα του Παυλώφ έγιναν όπως είπαμε με πολλά και διάφορα σκυλιά.
Όλα τους στο τέλος κατέρρευσαν ψυχικά και νοητικά. Απλά μερικά κατέρρευσαν γρηγορότερα και άλλα αργότερα.. Πρώτα κατέρρευσαν τα "οξύθυμα", μετά τα "ζωηρά" και στο τέλος τα πολύ "ήρεμα". Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τους ανθρώπους. Όλοι τελικά σπάνε, όλοι καταρρέουν, όσο σκληροί και να είναι. Κανένας δεν αντέχει επ' άπειρον.
 
Πηγή κειμένου

 Δημήτρης Ευαγγελόπουλος -Τεχνολογία υποταγής συνειδήσεων 

Ειρήνη, Αγάπη, Αρμονία

Παρασκευή 17 Ιανουαρίου 2014

Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

"Είναι αδύνατο να θεωρείται ελεύθερος αυτός που είναι δούλος στα πάθη του και κυριαρχείται από αυτά" ~ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ

 ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟ ΑΓΑΘΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΕΙΝΑΙ Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Αφύπνιση σημαίνει σταματώ να είμαι μηχανή που καταναλώνει και αναζητεί εφήμερες ηδονές αρρωσταίνοντας το σώμα και το νου εξ αιτίας αυτών.

Αφύπνιση σημαίνει ότι ζω και εργάζομαι για το καλό όλων και όχι για τις εγωιστικές μου ανάγκες και επιθυμίες.

Αφύπνιση σημαίνει ότι αναγνωρίζω πως είμαι μια συνειδητή οντότητα και ζω σε ενότητα με το πνεύμα της δημιουργίας και όλα τα όντα και δημιουργήματα του σύμπαντος.

Αφύπνιση σημαίνει ότι συνειδητοποιώ ότι η ευτυχία, η πληρότητα και η αγάπη είναι ήδη μέσα μου και ότι τίποτε υλικό δεν μπορεί να μου τα δώσει.

Αφύπνιση σημαίνει ότι συνειδητοποιώ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ.

Αφύπνιση σημαίνει ότι συνειδητοποιώ την ενότητα μου με τον Θεό. Ότι ο Θεός και ο άνθρωπος είμαστε ένα και το αυτό, αιώνια Ύπαρξη, αγνή Συνειδητότητα, άπειρη Ειρήνη και Μακαριότητα.

ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΝΑ, ΜΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ, ΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑ, ΜΙΑ ΖΩΗ

Μιλτιάδης - Ειρηναίος
Ειρήνη, Αγάπη, Αρμονία

Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2014

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΦΑΝΑΤΙΚΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΦΑΝΑΤΙΚΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ
Όταν δεν μπορείς να δεις τίποτε καλό σε αυτούς που δεν ανήκουν στην χριστιανική πίστη και ακόμη περισσότερο θεωρείς άκριτα ότι οι άλλες θρησκείες, ή οι πνευματικές διδασκαλίες και δάσκαλοι (δεν αναφέρομαι σε μεμονωμένα πρόσωπα που παραπλανούν τον κόσμο για προσωπικά ή άλλα συμφέροντα)  κάνουν κακό στους ανθρώπους δεν μπορείς να  δεις την αλήθεια. Μιλάς όπως όλοι σχεδόν οι χριστιανοί για πράγματα που δεν γνωρίζεις και δεν σε αφορούν. Κατακρίνεις τις άλλες θρησκείες, διδασκαλίες και δασκάλους χωρίς να γνωρίζεις τίποτε επί της ουσίας για αυτά.
Έχετε πάρει το ρόλο του Σωτήρα ενώ ακόμη δεν έχετε σώσει ούτε τον εαυτό σας, και δεν έχετε ακόμη γνωρίσει από άμεση εμπειρία την αλήθεια του Θεού.
Ο ίδιος ο Χριστός είπε ‘’όποιος θέλει οπίσω μου ελθείν’’. Δεν προσπάθησε ούτε  να σώσει κανένα με το ζόρι, ούτε ζήτησε να αλλάξει κανείς την θρησκεία ή την πίστη του, ούτε κυνήγησε τις άλλες θρησκείες και δόγματα της εποχής.
Έχετε καταντήσει σαν την CIA και την  KGB  και κατασκοπεύετε και κυνηγάτε ότι δεν είναι χριστιανικό, δήθεν για να σώσετε από τους αλόθρησκους βουδιστές, ινδουιστές κλπ. τους υπηκόους σας χριστιανούς. Ο χριστιανισμός θα έπρεπε να είναι θρησκεία αγάπης και ενότητας όχι ο κριτής και ο δικαστής του κόσμου. Δεν σας ζήτησε ο Χριστός να κρίνετε και να δικάζεται τους άλλους αφορίζοντας τους αναθεματίζοντας τους και προδικάζοντας την καταδίκη τους στη κόλαση επειδή δεν είναι βαφτισμένοι χριστιανοί.
Μην κρίνετε για να μην κριθείτε είπε ο Χριστός. Με το μέτρο που κρίνεται με αυτό θα κριθείτε.
Ο κάθε χριστιανός θα έπρεπε να ακτινοβολεί αγάπη, φως, κατανόηση και αποδοχή για όλους μέσα από την κοινωνία του με την αλήθεια του Θεού και ταυτόχρονα θα έβλεπε στο καθετί τον Θεό αφού τα πάντα είναι μόνο ο Θεός σε έκφραση.
Αυτή η λαμπρότητα του πραγματικού χριστιανού καθώς και η ακτινοβολούσα ειρήνη και αγάπη του, θα προσέλκυε και άλλους να γίνουν χριστιανοί αφού θα πρόστρεχαν προς αυτόν σαν τις μέλισσες προς το μέλι, και όχι όπως κάνει τώρα να προσπαθεί να προσηλυτίσει με φοβέρες και απειλές για κολάσεις και τιμωρίες.
Η βασική αιτία της δυστυχίας των χριστιανών και όλων των αγνοούντων την αλήθεια είναι ότι δεν μπορούν να δουν την θέση του άλλου, αφού στην πραγματικότητα ούτε και τον χριστιανισμό δεν καταλαβαίνουν καλά-καλά, ούτε βέβαια τον ίδιο τους τον εαυτό, πόσο μάλλον τον Θεό και την αλήθεια.
Επιπλέον αυτόν με τον οποίο δεν συμφωνούν τον κάνουν εχθρό και  τον καταδιώκουν. Έτσι ενώ υπάρχει μια ανθρωπότητα και ένας Θεός φέρνουν την διχόνοια, την διαίρεση και τον πόλεμο.
Γιατί ενώ αγνοείς αδελφέ μου την αλήθεια κάνεις κριτική άμετρα και χωρίς σωφροσύνη;
Το μέτρο, η σωφροσύνη αλλά επάνω από όλα η γνώση της Αλήθειας κάνουν κάποιο αληθινό χριστιανό ή καλύτερα  αληθινό  Άνθρωπο και όχι τα δόγματα και οι εκκλησιαστικές πίστεις και δοξασίες.
Βγάλε αδελφέ μου το δοκάρι που έχεις στο μάτι σου και τότε θα μπορείς να δεις καθαρά τι πραγματικά είναι οι υποτιθέμενοι εχθροί της χριστιανοσύνης και της ορθοδόξου εκκλησίας.
Σου εύχομαι ολόψυχα καθώς πλησιάζουν Χριστούγεννα ο Χριστός να  γεννηθεί στην καρδιά σου το συντομότερο δυνατόν και να ζήσεις μια ελευθερία που ποτέ μέχρι τώρα δεν έζησες , μια ειρήνη που ποτέ σου δεν φαντάστηκες, έναν Θείο έρωτα που θα λειώσει όλες τις ματαιότητες και ψευδαισθήσεις μέχρι τα κατάβαθα της καρδιά σου και μια αγάπη που θα χωρέσει όλο τον κόσμο και θα τον μετουσιώσει σε βασιλεία του Θεού.
Αγάπη και φως
Μιλτιάδης - Ειρηναίος
Ειρήνη, Αγάπη, Αρμονία