ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΡΟΫΠΟΘΈΣΕΙΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑΣ Κορνήλιος Καστοριάδης

 ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΡΟΫΠΟΘΈΣΕΙΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑΣ 

Κορνήλιος Καστοριάδης 

Λέει λοιπόν ο Θουκυδίδης «αυτόνομος», λέει «αυτόδικος» -δηλαδή, η ίδια δικάζει τις παραβάσεις που γίνονται μέσα στον χώρο, στη σφαίρα της ζωής του λαού και όπως ξέρετε τα αρχαία αθηναϊκό δικαστήρια ήταν κληρωτά δικαστήρια και όχι επαγγελματικά δικαστήρια-, λέει «αυτοτελής», τέλος είναι φυσικά η αρχή, η εξουσία με την έννοια της κυβέρνησης στα αρχαία ελληνικά «οι εν τω τέλει» είναι οι κυβερνούντες δηλαδή μια πολιτεία, ένα σύνολο πολιτών που κυβερνούν οι ίδιοι τον εαυτό τους. Συνεπώς εάν δεν είμαστε αυτόνομοι, αυτόδικοι και αυτοτελείς, δεν μπορούμε να ζούμε σε δημοκρατία, δεν μπορούμε να πούμε ότι ζούμε σε δημοκρατία.

https://socialpolicy.gr/2014/03/%CF%84%CE%B1-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%B2%CE%BB%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%83%CE%AE%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B1.html

ΆΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ Η ΜΟΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ

ΆΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ - Η ΜΟΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ 

Η αντιπροσώπευση είναι πολιτική αυτοαποξένωση του πολιτικού σώματος. Είναι «πάρε αγά μου το σχοινί να με κρεμάσεις». 

Η μόνη δυνατή μορφή δημοκρατίας είναι η άμεση δημοκρατία, όπου οι άνθρωποι αποφασίζουν μόνοι τους και όχι μέσω αμετακλήτων εκπροσώπων. 

Τώρα φυσικά από πολύ καιρό υπάρχει το επιχείρημα και η συζήτηση την οποία θα ήταν ανέντιμο να αφήσουμε κατά μέρος. Άμεση δημοκρατία υπήρξε, το ξέρουμε. 

Υπήρξε στην Αθήνα και σε μερικές άλλες ελληνικές πόλεις, όχι σε όλες. Δεν υπήρξε ποτέ στην Ρώμη. 

Αν ποτέ ακούσετε κανέναν καθηγητή πανεπιστημίου να σας μιλάει για ρωμαϊκή δημοκρατία, βγείτε έξω, αγοράστε ντομάτες και ρίξτε του.

 Η Ρώμη ήτανε ολιγαρχία από την αρχή μέχρι το τέλος. 

Αν ακούσετε κανέναν μαρξιστή να σας πει ότι η αθηναϊκή δημοκρατία στηριζόταν στη σκλαβιά, αγοράστε πορτοκάλια σάπια και ρίξτε του, διότι σκλαβιά υπήρχε παντού στον αρχαίο κόσμο, αλλά δεν υπήρχε δημοκρατία και πείτε του ότι δεν ξέρει τον Μαρξισμό αυτός ο δήθεν μαρξιστής, γιατί ο ίδιας ο Μαρξ γράφει πολύ σωστά ότι η πραγματική κοινωνικοοικονομική βάση της αρχαίας δημοκρατίας ήταν η ελεύθερη ανεξάρτητη μικροπαραγωγή. 

Η βάση της αθηναϊκής δημοκρατίας δεν ήτανε η σκλαβιά, οι πλούσιοι είχανε σκλάβους, οι περισσότεροι από τους άλλους δεν είχανε. Η βάση της αθηναϊκής δημοκρατίας ήτανε ότι ο χωριάτης που έκανε με τα πόδια 25 χιλιόμετρα για να κατέβει στην αγορά του δήμου και να συζητήσει και ν’ αποφασίσει, ο τεχνίτης ο Αθηναίος φυσικά το ίδιο, ο ναύτης ο Αθηναίος, ο Πειραιώτης το ίδιο.

https://socialpolicy.gr/2014/03/%CF%84%CE%B1-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%B2%CE%BB%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%83%CE%AE%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B1.html

ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΙΝΑ Κορνήλιος Καστοριάδης

 

ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΙΝΑ

Κορνήλιος Καστοριάδης 

Αν δεν υπάρχει αυτό το πάθος για τα κοινά, αυτή η αστυνόμος οργά, μπορούμε να λέμε ωραίους λόγους, μπορούμε να γράφουμε ωραία βιβλία, να κατασκευάζουμε συστήματα τα οποία να είναι άψογα, φιλοσοφικά και πολιτειολογικά, αλλά όλα αυτά δεν θα σημαίνουν τίποτε. Και θα ήθελα απάνω α’ αυτό το σημείο, τελειώνοντας να πω ποια είναι η άκρως αντίθετη άποψη μ’ αυτήν που εκθέτουμε εδώ τώρα και που την στηρίζουμε σ’ αυτήν την καταπληκτική και εκθαμβωτική φράση του Σοφοκλή για την «αστυνόμον οργά». Η άποψη της σύγχρονης δήθεν δημοκρατίας και του φιλελευθερισμού την έχει με καταπληκτική πυκνότητα και βαθύτητα εκφράσει ένας Γάλλος πολιτικός φιλόσοφος του περασμένου αιώνα που λέγεται Μπενζαμέν Κονοτάντ, σε ένα περίφημο κείμενο που συγκρίνει την ελευθερία των αρχαίων με την ελευθερία των μοντέρνων, και όπου λέει ότι πράγματι η αρχαία δημοκρατία, επειδή οι άνθρωποι δεν είχαν τίποτα άλλο να κάνουνε στη ζωή τους, έτσι το εξηγεί αυτός, είχανε αυτό το πολιτικό πάθος, ενώ εμείς λέει και εδώ παραθέτω επί λέξη μεταφράζοντας, «το μόνο που γυρεύουμε από το κράτος είναι η κατοχύρωση των απολαύσεων μας». Και δεν το λέει ούτε κατηγορηματικά, ούτε ειρωνικά, το λέει διότι ξέρει τους συγχρόνους ανθρώπους.

Αυτό είναι, ελπίζω κατά το ήμισυ, μία τραγική αλήθεια για τον σύγχρονο κόσμο, δηλαδή αυτό που γυρεύουν oι άνθρωποι και το γυρεύουν δεν σκέφτονται ότι είναι δικό τους θέμα, το γυρεύουν. Υπάρχει ένας μπαμπάς, μαμά, κράτος το οποίο είναι ταυτοχρόνως και ένα τέρας, αλλά το οποίο είναι ταυτοχρόνως και ένα είδος Άγιου Βασίλη ο οποίος έχει μία κοιλιά μέσα από την οποία βγάζει χαρτονομίσματα, άδειες, θέσεις, δεν ξέρω τι, το ένα, το άλλο, αλλά το οποίο πάντως πρέπει να κατοχυρώνει τις απολαύσεις μας. Όσο υπάρχει αυτή η σύλληψη, ή μάλλον αυτή η βαθιά φαντασιακή τοποθέτηση του συγχρόνου ατόμου απέναντι στα κοινά και απέναντι στην πολιτική, ακόμη μια φορά όσα λέμε μπορούν ίσως να μείνουνε ο σπόρος για κάποια άλλη γενιά αλλά δεν ωφελούν σε τίποτα, αυτό που χρειάζεται σήμερα κατ’ εξοχήν, είναι αυτό το πάθος για τα κοινά, η ευθύνη, η συμμετοχή, η «αστυνόμος οργά.

https://socialpolicy.gr/2014/03/%CF%84%CE%B1-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%B2%CE%BB%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%83%CE%AE%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B1.html

Ο Πολίτης στην Δημοκρατία

 

Ο Πολίτης στην Δημοκρατία  

Οι δυο ρόλοι του Πολίτη στην Δημοκρατία 

Κατά την άποψη μου ο ρόλος του Πολίτη στη Πολιτεία είναι διττός

Μόνο ο ένας δεν κάνει κάποιον πολίτη στην ολοκληρωμένη του έννοια, όπως τον εννοούσαν τουλάχιστον ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης σύμφωνα με την κατανόηση μου.

Επίσης η ζωή στην Πόλη έχει ως αρχές και αξίες την Αλήθεια, την Ενότητα, την Ισότητα, την Δικαιοσύνη, την Αγάπη, την Προσφορά, την Αλληλεγγύη, την Σύνεση, το Θάρρος (ανδρεία) την Σωφροσύνη και την Αρετή γενικότερα

1. Η άμεση συμμετοχή στα κοινά

 Ο πολίτης στην  Δημοκρατία έχει άμεση συνεχή συμμετοχή στα αξιώματα και στις αποφάσεις,

Ο πολίτης λειτουργεί με γνώμονα το όφελος της Πόλης (του Συνόλου) και όχι το ιδιωτικό του όφελος (ιδιώτης, ιδιωτεία). 

Το ατομικό όφελος ικανοποιείται μέσα από την υπηρεσία του καλού της Πόλης, δηλαδή, του συνόλου,. γεγονός που δημιουργεί ενότητα και αρμονική συμβίωση στα μέλη της πόλης καθώς και σταθερότητα και δύναμη.

Για τους πολίτες προέχει το εμείς απο το εγώ.

Αυτό είναι ταυτόχρονα αυτοσκοπός αλλά και μέσο να επιτευχθεί ο δεύτερος και κυριότερος σκοπός του Πολίτη στην Πόλη, η τελειοποίηση των αρετών και η ολοκλήρωση του ως άνθρωπος. Να γίνει ο άνθρωπος  σοφός, φωτισμένος, θεάνθρωπος.

 2. Ο φιλοσοφικός αυτογνωσιακός βίος

 Ο πολίτης ακολουθεί μια αυτογνωσιακή και φιλοσοφική Ζωή (πνευματική με χριστιανικούς όρους) με σκοπό να αναπτύξει την Αρετή και να φτάσει στην Ολοκλήρωση (Φώτιση, Θέωση, Ενδελέχεια κατά ταν Αριστοτέλη.

Η Πόλις είναι κατά βάση πεδίο εκπαίδευσης στην φιλοσοφία (πνευματικότητα, αυτογνωσία)

Η πόλις δεν είναι απλώς ένας τόπος όπου μοιραζόμαστε ισότιμα τον πλούτο και την εξουσία, αλλά ένας τόπος εσωτερικού αγώνα, για να τελειοποιηθεί ο άνθρωπος στην Αρετή (παιδεία ) και να διευρύνει και να αφυπνίσει την συνείδηση.

Δηλαδή ο άνθρωπος μέσα απο την τελειοποίηση στις αρετές να καταστεί ικανός να συνειδητοποιήσει την Ύψιστη Αρχή της Ζωής (Υπέρτατο Εν,  Αλήθεια, Αγαθό, Θεός) που είναι η αθάνατη φύση.μέσα του, και την ενότητα των πάντων, ορατών και αοράτων, έμψυχων και άψυχων.

Ο γενικός στόχος της πόλης, (Πολιτείας). είναι η πολιτεία να αντανακλά την ουράνια αρμονία και την Υπέρταση Συνείδηση σε αυτόν τον τρισδιάστατο κόσμο, και οχι να διασκεδάζουμε με ευτελείς διασκεδάσεις.

🌿 Άμεση Δημοκρατία - Οι Πολίτες στην εξουσία

ΕΝΩΘΕΊΤΕ ΣΕ ΈΝΑ ΠΑΝΕΛΛΉΝΙΟ ΚΊΝΗΜΑ

🌿 Άμεση Δημοκρατία - Οι Πολίτες στην εξουσία 

 ΑΡΧΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

Ελευθερία, Αλήθεια, Αγάπη, Ειρήνη, Δημιουργία, Ισότητα, Αλληλεγγύη, Ανιδιοτέλεια, Σεβασμός, Δικαιοσύνη

Τέλος τα Κόμματα, η Πλουτοκρατία και Κάθε εξουσία 

 ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΊΑ

Αλλαγή πολιτεύματος - Άμεση δημοκρατία

 

Αλλαγή πολιτεύματος - Άμεση δημοκρατία 

🌿 Ανοιχτή επιστολή-μήνυμα,

👉 Προς καθε ενδιαφερόμενο για την Πατρίδα και ειδικά όσους έχουν επιρροή μέσω των ΜΜΕ και τα μικρά κόμματα.

Το κύριο ζητούμενο είναι η πολιτειακή αλλαγή, η κατάργηση των κομμάτων και η ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Αν δεν οργανωθείτε όλοι εσείς, που νοιάζεστε για την πατρίδα και έχετε επιρροή στον κόσμο, σε ένα ΚΙΝΗΜΑ που θα δημιουργήσει ένα ισχυρό ρεύμα για την ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, τότε ποιος θα το κάνει;

Συστρατευθείτε με ένα και μόνο ζήτημα:

🌿 ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΛΙΤΕΎΜΑΤΟΣ σε
ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ

Τίποτα άλλο.

Αφήστε, προς το παρόν, τις προσωπικές σας ιδέες για όλα τα άλλα θέματα καιους κομαμτικούς σας προγραμματισμούς και συστρατευθείτε μόνο σε αυτόν τον μοναδικό σκοπό.

🌿 ΕΝΑ ΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ &
ΑΛΛΑΓΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

Είναι ο μόνος που μπορεί να ενώσει τους Έλληνες έξω από κομματικές παρωπίδες και ο μόνος τρόπος να διαλυθεί το σάπιο σύστημα των κομμάτων και των προστατών τους.

ΕΛΛΗΝΙΣΜΌΣ - ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΌΣ

 

ΕΛΛΗΝΙΣΜΌΣ - ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΌΣ

Πώς εξαπλώθηκε ο Χριστιανισμός και πώς αλληλοεπέδρασε με την Ελληνική Φιλοσοφία.

Μεγάλο θέμα.

Το έψαχνα όλο το πρωί χθες, μέσα από το GPT, και βρήκα σημαντικές πληροφορίες, και επίσης, με βοήθησε να βάλω σε τάξη αυτά που ήξερα.

Αυτά τα θέματα είναι πολυσύνθετα· δεν υπάρχει άσπρο-μαύρο, και χρειάζεται πολύ προσεκτική μελέτη, κατανόηση, χωρίς φανατισμό, προκατάληψη και μεροληψία.

Η όλη διαδικασία σχετίζεται με την κοινωνική ζωή, την πολιτική ζωή, την πνευματική ζωή, την παιδεία και την εξέλιξη των λαών μέσα στην ιστορία.

Αναμφίβολα,έχει θετικά και αρνητικά στοιχεία.

Δεν είναι εύκολο να γίνει μια αντικειμενική αποτίμηση για το τι υπερτερεί.

Ίσως ακόμη πιο δύσκολο

να πούμε χωρίς αμφιβολία αν

τελικά ήταν προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο το ότι επικράτησε ο Χριστιανισμός στον Ελληνισμό.

Και αυτό, μεταξύ άλλων,

γιατί δεν ξέρουμε πού θα βρισκόμασταν σήμερα χωρίς τον Χριστιανισμό.

Αλλά κατά την αντίληψη και κατανόησή μου,

το πιο σημαντικό είναι

ότι μπορούμε σήμερα να πάρουμε

τη στάση ζωής που εμείς θέλουμε σε σχέση με όλα αυτά,

και ακόμη περισσότερο, να ζήσουμε όπως εμείς το καταλαβαίνουμε και το θεωρούμε σημαντικό για εμάς.

Μπορούμε να αφήσουμε τον καθένα να πιστεύει ό,τι θέλει,

και να ζήσει όπως θέλει,

δηλαδή,

Χριστιανικά, φιλοκαλικά, στωικά, νεοπλατωνικά, βουδιστικά, ινδουιστικά ή αθεϊστικά.

Και εμείς να ζήσουμε όπως θέλουμε.

Δεν υπάρχει λόγος να προσπαθεί να επιβάλλει ο ένας στον άλλον τις απόψεις του.

Αυτό το μόνο που φέρνει είναι διχόνοια και σύγκρουση.

Επάνω απο ολα Είμαστε άνθρωποι, με κοινή φύση και καταγωγή, και μοιραζόμαστε την ίδια ζωη και το ίδιο Πνεύμα.

Μπορούμε να ζήσουμε ειρηνικά, παρά τις διαφορές μας, 

Αλλα χρειάζεται να ξεπεράσουμε τον κατώτερο προγραμματισμένο νου και το εγώ μας,

Και να αναπτύξουμε τον σεβασμό, την αγάπη, την ανεκτικότητα, τη συγχώρεση, την αλήθεια, την ελευθερία, τη διάκριση, τη σωφροσύνη, τη σύνεση και άλλες αρετές.

Άλλωστε αυτό είναι και η ουσία όλων των διαφορετικών θρησκειών, πνευματικών παραδόσεων, φιλοσοφιών και διδασκαλιών παρά τις εξωτερικές ή επιφανειακές διαφορές.

Τα παρακάτω:

Αλήθεια, Αγάπη, Ειρήνη, Ελευθερία, Ενότητα, Δικαιοσύνη, Αρμονία, Σοφία, Δημιουργία, Αλληλεγγύη,

Αποτελούν την ουσία και τους πυλώνες της πραγματικής ζωής, της Ευημερίας και της Ευτυχίας του ανθρώπου.

Αν θέλουμε να ζούμε με ελευθερία,  ευημερία, ειρήνη και ευτυχία,

Αυτά θα έπρεπε να είναι οι αξίες μας, οι στόχοι και ο σκοπός της Ζωής μας ατομικά και συλλογικά.

Αλλά προς το παρόν ως φαίνεται και καθρεφτίζει η εξωτερική πραγματικότητα,

οι απολαύσεις, η φήμη, το φαίνεσθαι, το χρήμα και η δύναμη έχουν προτεραιότητα στην ζωη των περισσότερων....

Σιγά, σιγά γίνεται η αγουρίδα μέλι....